“รายได้จากการสนับสนุนงานฝีมือในร้าน Mirror Upcycle จะถูกส่งถึงมือผู้ผลิต ซึ่งคือเคสกลุ่มเปราะบาง คนจนเมือง ผู้สูงอายุ ผู้ดูแลผู้ป่วยที่ขาดรายได้”
“ก่อนจะมาประจำที่ร้าน Mirror Upcycle ตอนสามียังอยู่ ป้าเป็นนกน้อยในกรงทอง เขาไม่ให้ป้าทำงานอะไร จะไปไหนคอยดูแล ขับรถให้นั่ง เหมือนคุณนาย สบายมาก แต่พอเขาจากไป ชีวิตของป้าก็กลายเป็นขมขื่น
.
“คืออย่างนี้นะ จะเล่าให้ฟัง สามีป้าเสียเพราะโรคมะเร็ง แต่อาโก (พี่สาวสามี) คนนี้เขาเป็นหัวเรี่ยวหัวแรงของครอบครัว เขาเสียชีวิตก่อน แล้วต่อมาก็อาม่า (แม่สามี)
.
“เขาเสียติด ๆ กัน ป้าก็นึกไม่ถึงว่าสามีจะมาเสียไปอีกคน แล้วตามด้วยลูกชาย เขาป่วยเป็นโรคจิตเภท ฆ่าตัวตาย ระยะเวลาห่างกันไม่มาก ป้าได้พักหายใจแค่ประมาณสามเดือนหกเดือนมั้ง ตายต่อ ๆ ๆ ๆ กัน
.
“พอต้องจัดงานศพที ป้าไม่ชอบเลยที่ต้องเล่าให้คนในงานฟังว่าเกิดอะไรขึ้น ป้าไม่ใช่คนแบบนั้น ป้าเลยนั่งเฉย ๆ รู้สึกว่าฟูมฟายไปก็ไม่มีประโยชน์ ป้ามองไปรอบงาน ป้าเซ็ง ไม่เล่า แล้วคนที่มางาน เขาก็หาว่าป้าไม่เสียใจ
.
“สิ่งที่ป้าเป็น เขาเรียกน้ำตาตกในมั้ง ช่วงนั้นเริ่มเป็นโรคซึมเศร้าไม่รู้ตัว หมอบังคับให้รักษา แต่ป้าบอกว่า ‘ฉันไม่ใช่คนบ้า’ หมอก็เลยอธิบายว่า ‘คนเป็นโรคซึมเศร้าไม่ใช่คนบ้า แต่สามีคุณแม่เพิ่งเสีย แล้วที่ผ่านมา คุณแม่ต้องดูแลลูกที่ป่วยอยู่ หมอสังเกตจากเวลาเราคุยกัน’ หมอเขารู้ว่าป้าไม่ปกติ
.
“จากที่ป้าดูแลลูก เลี้ยงลูก เป็นแม่บ้านมาตลอด พอไม่เหลือใคร ก็ต้องดิ้นรนหารายได้ ไปติดต่อกรมแรงงาน แต่ว่าเขาไม่เรียกสักที รอเป็นปี ๆ แทบไม่มีจะกินแล้ว จนวันหนึ่ง ป้าไปดูยูทูบ เห็นว่ากระจกเงารับคนสูงอายุเข้าทำงาน ป้าก็จดเบอร์โทรศัพท์ แล้วติดต่อ เพราะอยากมีรายได้ รู้สึกว่างานนี้จับต้องได้ ใกล้บ้านด้วย
.
“เริ่มแรกเขาจะให้ป้าคัดแยกประเภทเสื้อผ้าบริจาค จนเข้าปีที่สอง ด้วยความที่ป้าเย็บจักรเป็น เขาเลยให้ย้ายมาอยู่ร้าน Mirror Upcycle
"ทุกเช้า มาถึงป้าจะเปิดร้าน เช็ดกระจก รดน้ำต้นไม้ กวาดถู แล้วเวลามีสินค้ามาใหม่ ป้าก็จัดร้าน วางให้น่าหยิบน่าซื้อ พอมีลูกค้ามาป้าก็ต้อนรับ ‘เชิญชมก่อนนะคะ’ ถ้าเขาสนใจ ป้าก็จะเล่าให้ฟังว่า ‘ที่นี่คือ อัปไซเคิล นะคะ เป็นหนึ่งในโครงการของมูลนิธิกระจกเงา ที่ขายงานฝีมือของคนจนเมือง ผู้สูงอายุ กลุ่มเปราะบาง ซึ่งทำจากสิ่งของบริจาคเหลือใช้ เช่น เศษผ้า ไหมพรม กระดุม ลูกปัด เราจะนำไปทำความสะอาด แล้วประดิษฐ์เป็นกระเป๋าใบใหม่ เสื้อ กางเกง กระโปรง ที่หาจากที่อื่นไม่ได้ แต่ละตัวมีเอกลักษณ์ เพราะผ้าที่เราได้มา บางลายก็มีไม่เยอะ’
.
"ป้าชอบเรียนรู้ อย่างตอนแรกป้าทำกระเป๋าผ้าไม่เป็น ก็เปิดอินเทอร์เน็ตดู แล้วไปขนผ้าบริจาคเอามาทำ ดูไปทำไป ปรากฏว่าขายได้ โอ้ยดีใจ เชื่อไหมว่า เคยมีคนมาซื้อกับป้ารวมแล้วสี่พันกว่าบาท โอ้โห เขาต้องการงานของป้าล้วน ๆ ป้าก็บอกว่า ขอโทษนะคะ ป้าทำไม่ทัน (หัวเราะ) เขาขนของป้าไปหมดเลย...
.
“ความจริงป้าไม่เคยเห็นว่าตัวเองมีค่าเลยนะ ป้าคิดแต่ว่าฉันมีหน้าที่ ทุกวันนี้ก็แค่ทำตามหน้าที่ ตั้งใจทำงาน อะไรไม่รู้ก็ถามเขา หรือหาความรู้ด้วยตัวเอง อาศัยครูพักลักจำ เรียนรู้ไปเรื่อย ๆ เพราะป้าอยู่เฉย ๆ ไม่ได้
.
“ก็ไม่คิดว่าตัวเองจะสามารถทำขนาดนั้นได้ (กระเป๋าผ้าขายดี) คาดไม่ถึง แต่พอทำได้ก็รู้สึกดี (ยิ้ม)”
.
“ทุกวันนี้ชีวิตป้าดีขึ้น ไม่ต้องกินยาแก้โรคซึมเศร้าแล้ว และเพราะว่าอดทน ป้าถึงผ่านช่วงที่ยากลำบากมาได้
.
“ถ้าเราอยู่ดีกินดี มีเงินในกระเป๋า
.
“เราก็ไม่ต้องกังวลอะไร”