“จากเศษผ้าเล็ก ๆ วัสดุเหลือใช้ที่อาจถูกมองข้าม ถูกหยิบขึ้นมาและมองเห็นคุณค่าอีกครั้ง”
จากเศษผ้า สู่ใบหน้าเล็ก ๆ
ที่บอกเล่าอัตลักษณ์อาข่า
.
จากเศษผ้าเล็ก ๆ จากผ้าบริจาค
วัสดุเหลือใช้ที่อาจถูกมองข้าม
ถูกหยิบขึ้นมาและมองเห็นคุณค่าอีกครั้ง
.
เศษผ้าเหล่านี้ถูกนำมาปั้น เย็บ และต่อเข้าด้วยกัน
จนกลายเป็นก้อนกลม ๆ ก่อนจะค่อย ๆ
เติมรายละเอียดเล็ก ๆ ลงไป
ทั้งดวงตา รอยยิ้ม เครื่องประดับ และสีสัน
จนกลายเป็นใบหน้าเล็ก ๆ บนพวงกุญแจ
สิ่งที่ทำให้พวงกุญแจชิ้นนี้น่าสนใจ
นอกจากเพราะมันทำจากเศษวัสดุเหลือใช้
ยังมีเครื่องประดับบนศีรษะ
สีสันของลูกปัด
เปลือกหอย
.
รวมถึงรูปแบบการตกแต่งต่าง ๆ
ล้วนหยิบเอาภาพจำและอัตลักษณ์
ของชาติพันธุ์อาข่ามาถ่ายทอดผ่านงานฝีมือ
เรื่องราวที่มีอยู่ในวัฒนธรรม
.
จึงถูกย่อให้เหลือเป็นใบหน้าเล็ก ๆ ที่อยู่ในฝ่ามือ
จากเศษผ้า กลายเป็นงานประดิษฐ์
จากงานประดิษฐ์ กลายเป็นใบหน้าที่สะท้อนอัตลักษณ์
และจากใบหน้าเล็ก ๆ นี้
.
ก็กลายเป็นพวงกุญแจที่สามารถเดินทางไปกับเจ้าของได้
เป็นทั้งของใช้ ของที่ระลึก
และงานฝีมือที่พาเรื่องราวของคนทำติดตัวออกไปด้วย
____________________________________________
และนี่คืองานฝีมือของ พี่บูสึ สาวอาข่าวัยกลางคน
ผู้ตั้งใจนำเศษวัสดุเหลือใช้มาสร้างสรรค์เป็นชิ้นงานเล็ก ๆ