
“สำหรับครอบครัว น้องจีจี้ไม่ใช่เพียงภาพจำของคดีเด็กหายเท่านั้น แต่เธอคือลูกสาวที่ยังไม่ได้กลับบ้าน”
“พอรู้ว่าลูกหายไป ไม่ถึง 30 นาที ผมรีบไปแจ้งความที่โรงพัก แต่ตำรวจไม่รับแจ้ง บอกว่าหายไปยังไม่ถึง 24 ชั่วโมง”
.
นับจากวันที่พ่อไปแจ้งความที่โรงพัก แต่ตำรวจไม่รับแจ้ง จนถึงวันนี้ผ่านมากว่า 16 ปีแล้ว ครอบครัวก็ยังตามหาลูกไม่พบ
.
วันที่ 18 กันยายน 2553 น้องจีจี้ หรือเด็กหญิงจิรภัทร ทองชุม อายุ 9 ปี ช่วยแม่เดินขายพวงมาลัยอยู่ภายในปั๊มน้ำมัน ปตท. สาขาแก่งคอย จังหวัดสระบุรี
.
กระทั่งเวลา 19.10 น. กล้องวงจรปิดหน้าร้านสะดวกซื้อภายในปั๊มน้ำมันบันทึกภาพน้องจีจี้ในชุดนักเรียน ถือพวงมาลัยเต็มมือ เดินเพียงลำพังไปทางหน้าปั๊ม ลักษณะคล้ายมีคนเรียกให้เดินไปหา
.
นั่นเป็นภาพสุดท้ายที่มีการบันทึกไว้ ก่อนที่น้องจีจี้จะหายตัวไป และไม่มีใครพบเห็นอีกเลย
.
น้องจีจี้เกิดในครอบครัวที่มีฐานะยากจน พ่อแม่หาเลี้ยงชีพด้วยการขายพวงมาลัยและรับจ้างทั่วไป ในวันที่ลูกสาวหายตัวไป ครอบครัวไม่มีแม้แต่โทรศัพท์มือถือสำหรับติดต่อประสานงาน
.
ช่วงแรก การหายตัวไปของน้องจีจี้แทบไม่เป็นที่รับรู้ กระทั่งนักข่าวท้องถิ่นคนหนึ่งแวะเติมน้ำมันที่ปั๊มและทราบเรื่อง จึงช่วยนำเสนอข่าว ก่อนที่คุณสรยุทธ สุทัศนะจินดา จะนำเสนอและติดตามความคืบหน้าของคดีอย่างต่อเนื่องอีกหลายปี
.
ครอบครัวน้องจีจี้เคยเดินทางเข้ายื่นหนังสือต่อรองผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ เพื่อขอให้เร่งรัดติดตามคดี และทบทวนแนวทางการรับแจ้งความคนหายที่ไม่ควรต้องรอให้ครบ 24 ชั่วโมง ต่อมามีการออกคำสั่งให้ตำรวจทั่วประเทศรับแจ้งความคนหายได้ทันที โดยไม่มีเงื่อนไขเรื่องระยะเวลา
.
ในทางสืบสวน เคยมีบุคคลต้องสงสัย 2 คน ซึ่งมีพฤติกรรมเข้ามาพูดคุยและตีสนิทกับน้องจีจี้ และในวันเกิดเหตุยังปรากฏภาพจากกล้องวงจรปิดว่าบุคคลทั้งสองเข้ามาที่ปั๊มน้ำมันในช่วงเย็น
.
แต่เมื่อเวลาผ่านไปนาน พยานหลักฐานที่มีอยู่ไม่เพียงพอจะคลี่คลายคดี การสืบสวนจึงยิ่งยากขึ้น ในภาษาคนทำงานสืบสวนเรียกคดีลักษณะนี้ว่า “คดีแห้ง” ซึ่งการจะรื้อฟื้นและทุ่มเททรัพยากรกลับมาสืบสวนอีกครั้งก็ไม่ใช่เรื่องง่าย
.
16 ปีของการหายตัวไป น้องจีจี้อาจกลายเป็นหนึ่งในภาพจำของปัญหาเด็กหายในประเทศไทย
.
สำหรับหลายคน ภาพของเด็กหญิงตัวเล็กๆ ในชุดนักเรียน ถือพวงมาลัยเต็มมือ เดินอยู่ในปั๊มน้ำมัน อาจยังอยู่ในความทรงจำ
.
แต่สำหรับครอบครัว น้องจีจี้ไม่ใช่เพียงภาพจำของคดีเด็กหายเท่านั้น
.
เธอคือลูกสาวที่ยังไม่ได้กลับบ้าน.



