โครงการ ICT4D

ชื่อจริง สราสินี  อัญญเวชสัมฤทธิ์
ชื่อเล่น  บอม
วัน เดือน ปี เกิด 19 พ.ค. 2528
การศึกษา สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ
             ภาควิชาเทคโนโลยีสารสนเทศ
             เอก วิทยาการสารเทศ
             ชั้นปีที่ 4
 

 
บอม : ICT
 
     เมื่อก่อนจะได้มาฝึกงานที่โครงการ ict ของมูลนิธิกระจกเงานี้ได้มีโอกาสรู้จักกับพี่เกดและพี่เจี๊ยบจากการไปคีย์ข้อมูลที่บ้านเกร็ดตระการ  ปีนึงผ่านไปไวเหมือนโกหกได้ติดต่อมาขอฝึกงานกับโครงการ ict กับพี่เกด จึงได้กลับมาที่กระจกเงานี้อีกครั้งในสถานะนักศึกษาฝึกงาน  แรกเริ่มเดิมทีก็ไม่ได้วิตกหรือกังวลกับสิ่งที่จะต้องเผชิญที่นี่มากมายนัก  เนื่องจากหอบหิ้วเพื่อนที่เรียกได้ว่าไม่ซี้ขนาดมองตาก็รู้ใจ  แต่เราก็คุยกันได้เข้าใจและรู้เรื่อง  อย่างไรเราก็มีเบนมาด้วย อะแฮ่มไม่ได้มาเดี่ยว  เลยรู้สึกว่าตัวเองเปรี้ยวขึ้นมานิดนึง  พอมาถึงก็อึ้งกิมกี่นิดหน่อย เนื่องจากนักศึกษาฝึกงานทีมนี้มีอีกสามคนแน่ะ  จะได้รู้จักเพื่อนใหม่ในโครงการอีกตั้งสามคน  เข้าท่าแฮะเข้าท่า  แล้วก็คิดในใจว่า  คนมาฝึกงานเยอะเหมือนที่พี่เกดบอกไว้จริง ๆ ด้วย 
                เริ่มงานวันแรกกับเบน เราสองคนก็ได้รับทราบคำบอกกล่าวจากพี่เกดว่าคอมพิวเตอร์ที่นี่มีไม่เพียงพอต่อความต้องการ(ใช้)ทำงานของแต่ละคน  ถ้าอยากชัวร์ว่าอย่างไร ๆ เราก็ได้ทำงานในหน้าที่ก็หอบหิ้วอุปกรณ์ส่วนตัวที่เรามีมาด้วยดีกว่า  หอบก็หอบ ดีเหมือนกันใช้เครื่องตัวเองสบายใจดี  เอากลับไปกลับมาอยู่นั่นแหล่ะสองอาทิตย์ผ่านไป  ปวดไหล่ปวดหลังสิคะ แหมแบกไปแบกมาอย่างสนุกสนาน  หอบหิ้วอย่างบ้าคลั่ง  กะจะเอากลับไปทำโปรเจคด้วยไง โอ่โห กลับถึงห้องงี้ก็อยากแต่จะนอนละ  พี่เค้าไม่ได้ใช้งานหนักอะไรหนักหนาเลยนะเนี่ย  แต่ความขี้เกียจของเรามันไร้ขีดจำกัดจริง ๆ นานเข้า ๆ ก็เลยตกลงกันว่าไว้มันซะที่นี่แหล่ะ  กลับไปก็ไม่ได้ทำงานอยู่ดี  วันไหนนึกครึ้มว่าอยากทำก็ค่อยหิ้วกลับไปละกัน  เมื่อตกลงได้ตามนั้นก็กลับบ้านอย่างสบายใจ ไร้ซึ่งเงาของโน้ตบุคให้หนักหลังเล่น  

   
           การพูดคุยของเราในทีมส่วนใหญ่เป็นการกระเซ้าเหย้าแหย่ พอให้รู้สึกเจ็บคันและสนุกสนานพองามนำโดยหัวหน้าคณะก็คือพี่เกดนั่นเอง  ฮาซะไม่มี ยิ่งตามมาติด ๆ เมื่อเข้าคู่รับส่งมุขกันกับพี่จรัญจากทีมฅนอาสาด้วยแล้วยิ่งสร้างเสียงปรบมือให้แก่ผู้ชมมากยิ่งขึ้น(เว่อร์ไปป่าวเนี่ย) พอเข้าเรื่องงานพี่เกดก็จะแปลงร่าง ไม่ใช่ค่ะ  เปลี่ยนมาดมาเป็นโหมดการทำงานแบบงานเป็นงาน  เล่นเป็นเล่น  อย่ามาแหย่ชั้นนะเวลาชั้นคุยเรื่องงานอยู่ อะไรทำนองนี้  เราก็เอ้า ใครจะกล้าไปแหย่พี่แกเล่าดูซิ ดุขนาดนั้น  อู้ยพี่เกดล้อเล่นค่ะล้อเล่น  ถึงดุแต่ใจดีนะเอ้า  มีบางช่วงที่เราแชตมากไปหน่อยพี่เกดก็ว่ากล่าวตักเตือนให้ได้รู้สึกถึงความหวั่นวิตกและมีแรงกดดันว่าเรามาทำงานนะ  ไม่ได้มาแชต(เอิ้ก ...) หลายวันผ่านไปก็ทำให้เราร็ทางหนีทีไล่เป็นอย่างดี ไม่ใช่ค่ะ ทำให้เราตระหนักว่าต้องตั้งใจทำงานให้มากกว่านี้  ทุ่มให้เต็มที่  อย่างไรก็เป้นการครั้งแรกและครั้งเดียวของการเป็นนักศึกษาอย่างไรก็เอาให้คุ้ม  (เริมยังไง ยังไงแล้ว)
 


           พอนานเข้าเริ่มรู้จักกับเพื่อนในทีมมากขึ้น พอจะเล่นกันได้บ้างอาการปวดหัว วิงเวียนก็หมดไป  เนื่องจากเราพอจะเดาได้ว่าตอนนี้เรากำลังคุยเรื่องอะไรกันอยู่   เราคุยกันถึงเรื่องไหนแล้ว  เพราะว่าช่วงแรกบอกตามความจริงคือ  คุยกับเพื่อนในทีมโดยเฉพาะบักโปร่งนี่  ไม่ค่อยรู้เรื่อง  เหมือนคุยกันคนละภาษาทั้งที่จริงก็มีถิ่นกำเนิดและภูมิลำเนาเป็นพื้นที่ที่ใกล้เคียงกัน  แต่ตอนนี้สบายแล้นน  เพราะคิดว่าคุยกันรู้เรื่องมากขึ้น  ไม่รู้ว่าคิดไปเองหรือปล่าว
 

 

              พอพี่เจี๊ยบมาก้อรู้สึกว่าบรรยากาศในทีมที่ครึกครื้นอยู่แล้วครึกครื้นขึ้น  เพราะพี่เจี๊ยบดูเป็นคนตลก  แล้วก็ใจดีด้วย  พี่คนอื่นก็ใจดีนะคะ  พี่ไกรเงี๊ย  ช่วยสอนช่วยติเวปที่เราออกแบบซะเยินเลย    หอบกลับเอาไปแก้ใหม่ซะไม่ทันเลย  ประมานแบบ  “พี่ก็ชอบนะแต่ทำใหม่ดีกว่า” เนี่ยแหล่ะคำพูดพี่เค้า  เราก็ยัง งง ๆ อยู่ว่าตกลงมันใช้ได้ป่าวเนี่ย  ทบทวนคำพูดอีกทีก็คงต้องไปทำใหม่  กลับมาที่พี่เจี๊ยบต่อ  ถึงไหนแล้วต่อไม่ติดเลย  มีอะไรที่สงสัยถามพี่เจี๊ยบได้  โปรแกรมเนี่ยนะพี่เจ๊ยบถนัดนักแล  ได้แต่หวังว่าซักวันนึงจะต้องเก่งโปรแกรมแบบพี่เจี๊ยบให้ได้   เก่งการออกแบบอย่างพี่ไกรให้ได้  เก่งการใช้งานโปรแกรมอย่างพี่ออยให้ได้  เก่งการจัดการและอยากทำงานเหมือนหญิงเหล็กอย่างพี่เกดให้ได้ คิดไปคิดมากว่าจะไปถึงจุดนั้นเราว่าเรามาเป็นนักศึกษาที่ดีโดยการตั้งใจทำงานก่อนดีกว่า เฮือก !!!  ถึงเวลาที่พี่โอมต้องไปเกณฑ์ทหารรับใช้ชาติ บรรยากาศก็เริ่มอึมครึมขึ้นนิดส์หน่อยก็พี่โอมเค้าฮาซะนาดนั้น แถมเป็น Admin ที่มีความรู้ที่อัดแน่นซะด้วย  ยังรู้สึกเสียดายเวลาที่เราได้เจอกับพี่ช้าไป  อันหลังนี่ไม่ใช่ค่ะ  ก็ได้แต่เสียดายที่ได้ทำงานกับพี่เค้าช่วงสั้น ๆ

 

       

                เวลาผ่านเรื่อย ๆ พวกเราได้ออกไปช่วยงานกับทีมอื่น ๆ อย่างเช่นไปช่วยงานฅนอาสา  เปิดหูเปิดตา  ไปกรีนพีซที่พึ่งผ่านมาสด ๆ ร้อน ๆ  ได้อะไรหลาย ๆ อย่างได้เห็น ได้คิด ได้ลงมือทำ  คงจะไม่มีโอกาสแบบนี้  ถ้าไม่ได้มาเป็นนักศึกษาฝึกงานที่มูลนิธิกระจกเงาแห่งนี้  พรุ่งนี้เราก็กำลังจะได้ไปสัมผัสและเรียนรู้การทำงานในรูปแบบอาสามัครที่พังงากันแล้ว  รู้สึกภูมิและดีใจอย่างยิ่งที่ได้มาฝึกงานที่นี่ค่ะ  ขอบคุณที่สั่งสอนพวกเรา แล้วก็ขอโทษถ้าหากว่าพวกเราทำสิ่งที่ผิดพลาด(ไม่ได้ตั้งใจนะ)ลงไป หวังว่าพี่พี่ คงจะให้อภัยพวกเรานะคะ  ไปต่อไม่ได้แล้ว  จบก็จบไม่ลง  ขอบคุณมาก ๆ ค่ะ 

 



อ่าน 2328

 
สิทธิโชค จรัลศิริรุ่งกานต์ (ฟิล์ม) มหาวิทยาลัยเกษมบัณฑิต  นักศึกษาฝึกงานในโครงการ NGOsCyber
 
 น.ส.มินตา ลาดบาศรี (มีมี่) นักศึกษาฝึกงาน NGOs Cyber มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา คณะวิทยาศาสตร์ โปรแกรมวิชา วิทยาการคอมพิวเตอร์
 
ฝ้าย โครงการ NGOs Cyber ฝ่ายกราฟิก มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี
 
จุ๊ โครงการอาสามาเยี่ยม
 
โครงการ ICT4D
 
นายวาสิทธิ์  สินธุประเสริฐ (ใหม่)   มหาวิทยาลัยศรีปทุม  นักศึกษาฝึกงานโครงการ : NGOs Cyber (Website)
 
แอล มช.โครงการยุติธุรกิจเด็กขอทาน
 
นายวิศรุต บุญทำ (รุต) โครงการ  ICT4D มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี สาขาวิทยาการคอมพิวเตอร์
 
สุวลักษณ์ พัฒน์ช่วย  (ตอง) มหาวิทยาลัยรังสิต นักศึกษาฝึกงาน โครงการ ประชาสัมพันธ์
 
น.ส. กมลทิพย์  บุญวิเศษ  ( แอม ) มหาวิทยาลัยราชภัฏจันเกษม  โครงการโรงพยาบาลมีสุข
 
เมย์
 
อโรชา ชินบุตร (ทราย)  ศึกษาอยู่ที่มหาวิทยาลัยนเรศวร  คณะวิทยาการจัดการและสารสนเทศศาสตร์  สาขาสารสนเทศเพื่อการสื่อสาร
 
นางสาวน้อมเกล้า   ใจอดทน  (กุ้ย)  มหาวิทยาลัยราชภัฎหมู่บ้านจอมบึง  นักศึกษาฝึกงานโครงการ : NGOs Cyber (Website)
 
แอ๊ด โครงการผู้ป่วยข้างถนน
 
นางสาวพลอยไพลิน  ลีจ้อย (บลู) มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม คณะวิทยาศาสตร์เเละเทคโนโลยี สาขาวิชา วิทยาการคอมพิวเตอร์ ภาควิชา คอมพิวเตอร์กราฟฟิกเเละมัลติมีเดีย โครงการคอมเพื่อน้อง


   

            

"กายพร้อมใจพร้อม โครงการนักศึกษาฝึกงาน มูลนิธิกระจกเงา ยินดีต้อนรับ"
สอบถามเรื่องการฝึกงานได้ที่ (พี่สุกี้) สุธิตา หมายเจริญ 02-9732236-7#1499
E-mail: intern@mirror.or.th