โครงการ ICT4D

ชื่อจริง สราสินี  อัญญเวชสัมฤทธิ์
ชื่อเล่น  บอม
วัน เดือน ปี เกิด 19 พ.ค. 2528
การศึกษา สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ
             ภาควิชาเทคโนโลยีสารสนเทศ
             เอก วิทยาการสารเทศ
             ชั้นปีที่ 4
 

 
บอม : ICT
 
     เมื่อก่อนจะได้มาฝึกงานที่โครงการ ict ของมูลนิธิกระจกเงานี้ได้มีโอกาสรู้จักกับพี่เกดและพี่เจี๊ยบจากการไปคีย์ข้อมูลที่บ้านเกร็ดตระการ  ปีนึงผ่านไปไวเหมือนโกหกได้ติดต่อมาขอฝึกงานกับโครงการ ict กับพี่เกด จึงได้กลับมาที่กระจกเงานี้อีกครั้งในสถานะนักศึกษาฝึกงาน  แรกเริ่มเดิมทีก็ไม่ได้วิตกหรือกังวลกับสิ่งที่จะต้องเผชิญที่นี่มากมายนัก  เนื่องจากหอบหิ้วเพื่อนที่เรียกได้ว่าไม่ซี้ขนาดมองตาก็รู้ใจ  แต่เราก็คุยกันได้เข้าใจและรู้เรื่อง  อย่างไรเราก็มีเบนมาด้วย อะแฮ่มไม่ได้มาเดี่ยว  เลยรู้สึกว่าตัวเองเปรี้ยวขึ้นมานิดนึง  พอมาถึงก็อึ้งกิมกี่นิดหน่อย เนื่องจากนักศึกษาฝึกงานทีมนี้มีอีกสามคนแน่ะ  จะได้รู้จักเพื่อนใหม่ในโครงการอีกตั้งสามคน  เข้าท่าแฮะเข้าท่า  แล้วก็คิดในใจว่า  คนมาฝึกงานเยอะเหมือนที่พี่เกดบอกไว้จริง ๆ ด้วย 
                เริ่มงานวันแรกกับเบน เราสองคนก็ได้รับทราบคำบอกกล่าวจากพี่เกดว่าคอมพิวเตอร์ที่นี่มีไม่เพียงพอต่อความต้องการ(ใช้)ทำงานของแต่ละคน  ถ้าอยากชัวร์ว่าอย่างไร ๆ เราก็ได้ทำงานในหน้าที่ก็หอบหิ้วอุปกรณ์ส่วนตัวที่เรามีมาด้วยดีกว่า  หอบก็หอบ ดีเหมือนกันใช้เครื่องตัวเองสบายใจดี  เอากลับไปกลับมาอยู่นั่นแหล่ะสองอาทิตย์ผ่านไป  ปวดไหล่ปวดหลังสิคะ แหมแบกไปแบกมาอย่างสนุกสนาน  หอบหิ้วอย่างบ้าคลั่ง  กะจะเอากลับไปทำโปรเจคด้วยไง โอ่โห กลับถึงห้องงี้ก็อยากแต่จะนอนละ  พี่เค้าไม่ได้ใช้งานหนักอะไรหนักหนาเลยนะเนี่ย  แต่ความขี้เกียจของเรามันไร้ขีดจำกัดจริง ๆ นานเข้า ๆ ก็เลยตกลงกันว่าไว้มันซะที่นี่แหล่ะ  กลับไปก็ไม่ได้ทำงานอยู่ดี  วันไหนนึกครึ้มว่าอยากทำก็ค่อยหิ้วกลับไปละกัน  เมื่อตกลงได้ตามนั้นก็กลับบ้านอย่างสบายใจ ไร้ซึ่งเงาของโน้ตบุคให้หนักหลังเล่น  

   
           การพูดคุยของเราในทีมส่วนใหญ่เป็นการกระเซ้าเหย้าแหย่ พอให้รู้สึกเจ็บคันและสนุกสนานพองามนำโดยหัวหน้าคณะก็คือพี่เกดนั่นเอง  ฮาซะไม่มี ยิ่งตามมาติด ๆ เมื่อเข้าคู่รับส่งมุขกันกับพี่จรัญจากทีมฅนอาสาด้วยแล้วยิ่งสร้างเสียงปรบมือให้แก่ผู้ชมมากยิ่งขึ้น(เว่อร์ไปป่าวเนี่ย) พอเข้าเรื่องงานพี่เกดก็จะแปลงร่าง ไม่ใช่ค่ะ  เปลี่ยนมาดมาเป็นโหมดการทำงานแบบงานเป็นงาน  เล่นเป็นเล่น  อย่ามาแหย่ชั้นนะเวลาชั้นคุยเรื่องงานอยู่ อะไรทำนองนี้  เราก็เอ้า ใครจะกล้าไปแหย่พี่แกเล่าดูซิ ดุขนาดนั้น  อู้ยพี่เกดล้อเล่นค่ะล้อเล่น  ถึงดุแต่ใจดีนะเอ้า  มีบางช่วงที่เราแชตมากไปหน่อยพี่เกดก็ว่ากล่าวตักเตือนให้ได้รู้สึกถึงความหวั่นวิตกและมีแรงกดดันว่าเรามาทำงานนะ  ไม่ได้มาแชต(เอิ้ก ...) หลายวันผ่านไปก็ทำให้เราร็ทางหนีทีไล่เป็นอย่างดี ไม่ใช่ค่ะ ทำให้เราตระหนักว่าต้องตั้งใจทำงานให้มากกว่านี้  ทุ่มให้เต็มที่  อย่างไรก็เป้นการครั้งแรกและครั้งเดียวของการเป็นนักศึกษาอย่างไรก็เอาให้คุ้ม  (เริมยังไง ยังไงแล้ว)
 


           พอนานเข้าเริ่มรู้จักกับเพื่อนในทีมมากขึ้น พอจะเล่นกันได้บ้างอาการปวดหัว วิงเวียนก็หมดไป  เนื่องจากเราพอจะเดาได้ว่าตอนนี้เรากำลังคุยเรื่องอะไรกันอยู่   เราคุยกันถึงเรื่องไหนแล้ว  เพราะว่าช่วงแรกบอกตามความจริงคือ  คุยกับเพื่อนในทีมโดยเฉพาะบักโปร่งนี่  ไม่ค่อยรู้เรื่อง  เหมือนคุยกันคนละภาษาทั้งที่จริงก็มีถิ่นกำเนิดและภูมิลำเนาเป็นพื้นที่ที่ใกล้เคียงกัน  แต่ตอนนี้สบายแล้นน  เพราะคิดว่าคุยกันรู้เรื่องมากขึ้น  ไม่รู้ว่าคิดไปเองหรือปล่าว
 

 

              พอพี่เจี๊ยบมาก้อรู้สึกว่าบรรยากาศในทีมที่ครึกครื้นอยู่แล้วครึกครื้นขึ้น  เพราะพี่เจี๊ยบดูเป็นคนตลก  แล้วก็ใจดีด้วย  พี่คนอื่นก็ใจดีนะคะ  พี่ไกรเงี๊ย  ช่วยสอนช่วยติเวปที่เราออกแบบซะเยินเลย    หอบกลับเอาไปแก้ใหม่ซะไม่ทันเลย  ประมานแบบ  “พี่ก็ชอบนะแต่ทำใหม่ดีกว่า” เนี่ยแหล่ะคำพูดพี่เค้า  เราก็ยัง งง ๆ อยู่ว่าตกลงมันใช้ได้ป่าวเนี่ย  ทบทวนคำพูดอีกทีก็คงต้องไปทำใหม่  กลับมาที่พี่เจี๊ยบต่อ  ถึงไหนแล้วต่อไม่ติดเลย  มีอะไรที่สงสัยถามพี่เจี๊ยบได้  โปรแกรมเนี่ยนะพี่เจ๊ยบถนัดนักแล  ได้แต่หวังว่าซักวันนึงจะต้องเก่งโปรแกรมแบบพี่เจี๊ยบให้ได้   เก่งการออกแบบอย่างพี่ไกรให้ได้  เก่งการใช้งานโปรแกรมอย่างพี่ออยให้ได้  เก่งการจัดการและอยากทำงานเหมือนหญิงเหล็กอย่างพี่เกดให้ได้ คิดไปคิดมากว่าจะไปถึงจุดนั้นเราว่าเรามาเป็นนักศึกษาที่ดีโดยการตั้งใจทำงานก่อนดีกว่า เฮือก !!!  ถึงเวลาที่พี่โอมต้องไปเกณฑ์ทหารรับใช้ชาติ บรรยากาศก็เริ่มอึมครึมขึ้นนิดส์หน่อยก็พี่โอมเค้าฮาซะนาดนั้น แถมเป็น Admin ที่มีความรู้ที่อัดแน่นซะด้วย  ยังรู้สึกเสียดายเวลาที่เราได้เจอกับพี่ช้าไป  อันหลังนี่ไม่ใช่ค่ะ  ก็ได้แต่เสียดายที่ได้ทำงานกับพี่เค้าช่วงสั้น ๆ

 

       

                เวลาผ่านเรื่อย ๆ พวกเราได้ออกไปช่วยงานกับทีมอื่น ๆ อย่างเช่นไปช่วยงานฅนอาสา  เปิดหูเปิดตา  ไปกรีนพีซที่พึ่งผ่านมาสด ๆ ร้อน ๆ  ได้อะไรหลาย ๆ อย่างได้เห็น ได้คิด ได้ลงมือทำ  คงจะไม่มีโอกาสแบบนี้  ถ้าไม่ได้มาเป็นนักศึกษาฝึกงานที่มูลนิธิกระจกเงาแห่งนี้  พรุ่งนี้เราก็กำลังจะได้ไปสัมผัสและเรียนรู้การทำงานในรูปแบบอาสามัครที่พังงากันแล้ว  รู้สึกภูมิและดีใจอย่างยิ่งที่ได้มาฝึกงานที่นี่ค่ะ  ขอบคุณที่สั่งสอนพวกเรา แล้วก็ขอโทษถ้าหากว่าพวกเราทำสิ่งที่ผิดพลาด(ไม่ได้ตั้งใจนะ)ลงไป หวังว่าพี่พี่ คงจะให้อภัยพวกเรานะคะ  ไปต่อไม่ได้แล้ว  จบก็จบไม่ลง  ขอบคุณมาก ๆ ค่ะ 

 



อ่าน 2412

 
พี โครงการ ยุติธุรกิจเด็กขอทาน
 
ปัณฑิตา พร้อมพรั่ง(ปู) มหาวิทยาลัยเกษมบัณฑิต โครงการศูนข้อมูลคนหายเพื่อต่อต้านการค้ามนุษย์
 
นายกฤษณะ นามสกุล เนตรเถื่อน (กฤษณ์)  จาก มหาวิทยาลัยราชภัฎนครสวรรค์  ชั้นปีที่ 4 สาขาวิชาการออกแบบคอมพิวเตอร์กราฟิก  โครงการ Ngos cyber
 
ทิพวัลย์  สมุทรักษ์ (แอม) มหาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์ โครงการ:  NGOs Cyber
 
นายวุฒินันท์ แสนรวยเงิน (ตู่) โครงการ ICT4D มหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี(ศูนย์กรุงเทพฯ) คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี สาขาวิทยาการคอมพิวเตอร์
 
มิ้นท์  โครงการ ศูนย์ข้อมูลคนหาย
 
ไพรวรรณ  อินทะราชา (มิ้นท์) มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ นักศึกษาฝึกงาน โครงการ NGOsCyber
 
นายสุธี  เสมาเพชร (โอม)  มหาวิทยาัลัยศรีปทุม โครงการ : NGOs Cyber (Website)
 
นางสาวศิรินภา  ขำดี (ปุ๋ย)  มหาวิทยาลัยศรีปทุมโครงการ : NGOs Cyber (Website)
 
จุ๊ โครงการอาสามาเยี่ยม
 
ต่วน นีซะ  รอยา  (ต่วน) มหาวิทยาลัย ทักษิณ นักศึกษาฝึกงาน โครงการ NGOsCyber
 
น.ส.กนกวรรณ คุ้มพาล ชื่อเล่น น้ำ ศึกษาที่ มหาวิทยาลัยพะเยา คณะเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร นักศึกษาฝึกงานโครงการ : NGOs Cyber (Website)
 
ข้าวฟ่าง
 
นายนิวัฒน์  นุ่นชูผล (ตี้) มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์  โครงการ : NGOs Cyber (Website)
 
อุ่น คณะวิทยาลัยเพาะช่าง มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์  นศ.ฝึกงาน ทีมผลิตสื่อ


   

            

"กายพร้อมใจพร้อม โครงการนักศึกษาฝึกงาน มูลนิธิกระจกเงา ยินดีต้อนรับ"
สอบถามเรื่องการฝึกงานได้ที่ (พี่สุกี้) สุธิตา หมายเจริญ 02-9732236-7#1499
E-mail: intern@mirror.or.th