โครงการ TV4kids

สิ่งที่ฉันเป็น!!!  
“นักศึกษาฝึกงาน ของมูลนิธิกระจกเงา”
  



ก่อนอื่นต้องขอบคุณพี่ๆ ที่กระจกเงาทุกคนเลยค่ะ  ไม่ ว่าจะเป็น พี่หนูหริ่ง พี่ปู พี่ตี๋   พี่ใหม่  พี่ นัน  พี่เชษฐ์  พี่เกด พี่ออย  พี่ ต้นอ้อ  พี่จรัญ ฯลฯ   ที่ทำให้ได้เรียนรู้สิ่ง ใหม่ๆ ที่ไม่สามารถหาได้จากในรั้วมหาวิทยาลัย ทุกๆสิ่งที่พี่ๆ ทุกคนหยิบยื่นให้ เป็นสิ่งที่ดีและมีค่าที่สุดสำหรับการเป็นนักศึกษาฝึกงาน  ไม่ใช่แต่เพียงเรื่องทักษะการทำงานเท่านั้น  แต่ยัง รวมถึงเรื่องอื่นๆ ที่ละเอียดอ่อนมากกว่านั้น ความรู้สึกที่เป็นกันเอง ความอบอุ่นและมิตรไมตรี ที่เชื่อว่าน้องๆนักศึกษาฝึกงานทุกคน ได้รับจากพวกพี่ๆที่กระจกเงาแห่งนี้

          เริ่มแรกของการมาเป็นนักศึกษาฝึกงาที่มูลนิธิกระจกเงา ก็คือยังหาที่ฝึกงานไม่ได้ ที่เป็นแบบนี้ก็เกิดจากความเลือกมากมัวแต่เลือกจนไม่ได้สักที่  ตาม หนังสือพิมพ์หรือตามสถานีโทรทัศน์ต่างๆ เพื่อนๆ เค้าก็ไปกันหมดแล้ว ต้องยอมรับว่าตอนนั้นโลกทัศน์ของเรายังแคบอยู่มาก ไม่รู้จักหรอกค่ะว่ามูลนิธิกระจกเงาคืออะไร   พอดีได้คุยกับ น้ำก็เลยทำให้รู้จักที่มูลนิธิกระจกเงาแห่งนี้  แรกๆก็งงนะว่า กระจกเงาเกี่ยวอะไรกับสายที่เราเรียนมา  (ฉันเรียนนิเทศศาสตร์  วารสารศาสตร์นะ) พอได้เข้ามาก็ทราบว่าที่นี่มีทีมการทำงานแบ่งเป็น ICT ,BTH, TV4KIDS,และคนอาสา  ซึ่งตัวเองได้มีโอกาสเข้ามาฝึกงานในส่วนของทีมTV4KIDS ทำเกี่ยวกับการเขียนข่าว ,บทความ ,และงานเขียนเพื่อสร้างสรรค์สื่อสำหรับเยาวชน   บรรยากาศ ของวันแรกที่ได้เข้ามาเจอ ได้เจอกับพี่จรัญ เป็นคนแรกเพราะ พี่จรัญจะเป็นคนที่คอยดูแลในส่วนของนักศึกษาฝึกงานทั้งหมด  เห็น ตอนแรกนึกว่าพี่จรัญคงจะโหดน่าดู  แต่ที่ไหนได้กลับตรงกันข้าม พี่จรัญไม่ได้โหดอย่างที่เราคิดไว้   หลังจากนั้นก็ได้พบกับ พี่ๆในทีมTV4KIDS มีพี่ปู พี่ตี๋ พี่ต้นอ้อ พี่โหน่ง และพี่นิ่ม ตามลำดับ  พี่ๆก็ให้การต้อนรับน้องนัก ศึกษาฝึกงานอย่างอบอุ่นและป็นกันเอง วันแรกได้รับประทานอาหารกลางวันร่วมกับพี่ในทีมรู้สึกดีมากๆ กับการต้อนรับของพี่ๆ เรานำเรื่องทั้งหมดกลับไปเล่าให้เพื่อนฟัง เพื่อนที่ฝึกงานที่อื่นๆ ก็บอกว่าของเค้าไม่มีแบบนี้นะ  และมา กกว่านั้ในทีมของเรามีการจับพี่เทค เพื่อคอยดูแลและให้คำปรึกษากับน้องๆเป็นการส่วนตัว  ที่ได้ เข้ามาทำในทีมTV4KIDS มีหน้าที่คือเขียนบทความ ชิ้นแรกที่ได้เขียนคือมุมมองความคิดที่มีต่อสื่อ ก็เขียนไปแบบผิดๆถูกๆ  ก็ที่เรียนมาพอจะใช้งานเข้าจริงๆ ก็มีหลงๆลืมกันบ้าง  นอก เหนือจากนั้น ก็ได้มีโอกาสช่วยงานพี่ๆ ทีมอื่นบ้าง ตามโอกาส   
             
                ช่วงแรกๆ ของการฝึกงานเป็นช่วงที่ต้องปรับตัวอย่างมาก เพราะต้องเดินทางมาจากรังสิต ถึงสุขุมวิท มันเป็นเรื่องยากมากสำหรับเด็กอยู่หอพัก เพราะไม่เคยชินกับการตื่นเช้าและนั่งรถมาทำงานนานๆแบบนี้ (นั่งรถมาทำงานหน้าเป็นตูดทุกวัน)    ใช้เวลาอยู่หลายสัปดาห์ ที่จะปรับตัวเรื่องเวลาการตื่นนอน  สำหรับสิ่งที่คิดว่า มูลนิธิกระจกเงา แตกต่างจากที่อื่นก็คือที่นี่มีการประชุมเช้า ซึ่งจากการสอบถามจากเพื่อนๆที่ไปฝึกงานที่อื่นจะไม่มีการประชุมเช้ากัน  คิดว่าการประชุมเช้าเป็นสิ่งที่ดีเพราะช่วยให้ทราบว่าแต่ละคนมี หน้าที่อะไรบ้างในแต่ละวัน และที่สำคัญคือช่วยให้กล้าแสดงออกมากขึ้น เพราะเราต้องพูดแจงหน้าที่ของเราในที่ประชุมทุกๆ เช้า  ที่นี่ พิเศษ
อีกอย่าง เรื่องอาหารการกิน กินกันได้ตลอดเวลา ไม่รู้ว่าใครซื้อมานัก แต่บนโต๊ะของนักศึกษาฝีกงานไม่เคยมีสักวันที่จะไม่มีของกินวางอยู่บนโต๊ะ  (เป็นภาพที่เห็นจนชินตา)

                การเป็นนักศึกษาฝึกงานที่กระจกเงา ทำให้มีโอกาสได้ทำอะไรหลายๆอย่างที่คิดว่าคงมามีโอกาสได้ทำ  ถ้า ไม่ได้มาฝึกงานที่นี่ อย่างเช่นการออกไปทำงานนอกพื้นที่ งานเปิดตัวหนังสือ แกะรอยฯ ของพี่เชษฐ์ ที่มีสื่อให้ความสนใจค่อนข้างมาก ,STUDY TOUR  ได้ไปศึกษาดูงานจากองค์กรอื่นๆ  (GREEN PEACH) และที่ประทับใจที่สุดคือ การที่ได้มีโอกาสไปเป็นอาสาสมัครช่วยสร้างบ้านที่พังงา  ซึ่ง สำหรับเรื่องนี้แล้วถือ เป็นเรื่องที่พิเศษมากๆ  เพราะจากการที่ได้มีโอกาสทำความดี แล้วการเป็นอาสาสมัครครั้งนี้ยังทำให้ความคิดและทัศนคติของตัวเองเปลี่ยนไป    เล่าถึงความรู้สึกก่อนไป โดยส่วนตัว ไม่เข้าใจถึงความจำเป็นที่จะต้องไป เราไม่อยากไปจะมาบังคับเราทำไม  มา ฝึกงานเขียนนะ ไม่ได้มาเป็นกรรมกร นั่งรถก็นานน่าเบื่อ  สิ่ง เหล่านี้เป็นความคิดที่เกิดขึ้นทั้งหมดก่อนเดินทางไปที่พังงา  โดย ที่เราก็ไม่รู้ว่าข้างหน้าจะเกิดอะไรขึ้นบ้าง

               วัน แรกของการเป็นกรรมกร (คิดว่าวันนี้จะแกล้งเป็นลม)  แต่พอไปถึง ก็มัวแต่สนุกกับการผสมปูนขุดดิน
ทำถึงเที่ยงก็พักกินข้าว เลยลืมว่าตัวเองจะต้องเป็นลม ทำต่อเรื่อยๆจนถึงเย็นแล้วก็กลับที่พัก พอตกกลางคืนก็มีการประชุม  ทำ อยู่อย่างนี้เป็นระยะเวลา 1 อาทิตย์  อยู่ดีๆก็ไม่รู้ว่าเกิด อะไรขึ้นต่อมจิตสำนึกทำงานขึ้นมาอย่างกะทันหัน เราสามารถทำงานได้อย่างคนอื่นๆ ไม่หยุดเลยสักวัน ทั้งที่คิดไว้ว่าเดี๋ยวจะแกล้งป่วยหยุดงานหนึ่งวัน  คงเป็น เพราะตอนอยู่ที่พังงาเราได้มีโอกาสทำงานร่วมกับคนที่หลากหลาย  แล้ว ทุกคนก็มีความมุ่งมั่นที่จะช่วยเหลือชาวบ้านอย่างจริงจัง  เลย ทำให้เรารู้สึกว่าทำไมอาสาสมัครคนอื่นๆ ที่มาเค้าทำกันได้และดูตั้งใจทำกันจริงๆ  ค่าเดินทางที่พักก็ เสียกันเอง คนพวกนี้เค้าคิดอะไรกัน เพราะบางคนก็หยุดงานประจำที่ทำอยู่มาเป็นอาสา ฯ  ทุกอย่างมีคำ ตอบ  คำถามที่เราสงสัย ไม่มีใครมาบอกกับเราแต่ทุกคำถามสามารถตอบได้จากการเหตุการณ์   แม้ เป็นช่วงระยะเวลาสั้นๆ แต่ก็ถือว่าคุ้มค่ากลับการไปทำความดีมาครั้งนี้   กลับมากรุงเทพหน้าตาเบิกบานเพราะมีความสุขมากมาก    

           เปลี่ยนไปทุกอย่าง จากเมื่อวาน  เรา คงจะไม่ใช่นักศึกษาฝึกงานที่มีหน้าที่เพียงส่งแฟกซ์ เขียนบทความ มีเวรล้างจาน เรารู้สึกว่าตัวเองมีคุณค่ามากขึ้น กลับการได้ทำความดี เรื่องเล่าของการเป็นนักศึกษาฝึกงานที่มูลนิธิกระจกเงา คงทำให้ชีวิตมีสีสันมากขึ้น มากกว่าวันเก่าๆ เมื่อครั้งยังเป็นนักศึกษาที่แสนธรรมดา  ความรูสึกต่างๆที่เกิดขึ้นที่นี่ มันมีทั้งสุขและทุกข์ แต่สิ่งเหล่านี้ก็ทำให้เรามีแรงและกำลังใจที่จะสู้กับปัญหาและอุปสรรคต่างๆ หลายครั้งอุปสรรค์และปัญหารุมเร้าเข้ามา  ถ้าเรายังหนีมันก็ ยังอยู่ แต่ถ้าเราสู้กับมันเราก็จะผ่านมันไปได้  

               เชื่อว่าคนเราทุกคนมี ความสามารถด้วยกันทั้งนั้น  พรสวรรค์ที่คุณมีอยู่มักถูกถ่าย ทอดผ่านโอกาสที่เหมาะสม  น่าเสียดายที่หลายคนยังรอโอกาสนั้น อยู่  ไม่มีใครสร้างโอกาสให้กับตัวเอง ทั้งที่โอกาสมันก็อยู่ข้างหน้าคุณทุกคน  คว้ามันไว้  เหมือน กับเราที่เราได้เลือกแล้ว  “นักศึกษา


อ่าน 2450

 
นายวิธนะพัฒน์ รัตนาวลีพงษ์ (บอม) มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิต คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์  หลักสูตรนิติศาสตร์ ปี 4 ฝึกงานโครงการต่อต้านการค้ามนุษย์ (Not For Sale)
 
โครงการข้อมูลคนหาย
 
อิ๊ฟ นักศึกษาฝึกงานโครงการ แบ่งปันเพื่อการเปลี่ยนแปลง
 
เรย์ โครงการ ผู้ป่วยข้างถนน
 
ภานุพงษ์ พันชเวช (ปอ) มหาวิทยาลัยศรีปทุม โครงการ : NGOs Cyber (Web)
 
แสงดาว  ขุมทอง (ดาว) มหาวิทยาลัยราชภัฎหมู่บ้านจอมบึง นักศึกษาฝึกงานโครงการคอมเพื่อน้อง
 
แอ๊ด โครงการผู้ป่วยข้างถนน
 
พรพิมล เสือกลิ่น (น้องเจี๊ยบ) หรือ KajeabZa  ศึกษา: มหาวิทยาลัยพะเยา   คณะ: เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร   สาขา: วิทยาการคอมพิวเตอร์  โครงการ  : NGOS cyber
 
ฟิวส์ โครงการอาสามาเยี่ยม
 
นางสาวนัยนา บุญนาค (อัน)  โครงการICT4D<br>มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร  คณะวิทยาศาสตร์  สาขาวิทยาการคอมพิวเตอร์
 
โครงการศูนย์ข้อมูลคนหายเพื่อต่อต้านการค้ามนุษย์
 
พิเศก พูนศรีธนากูล (อาร์ม) มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน วิทยาเขตสุรินทร์  ฝึกงานโครงการ Ngos Cyber ฝ่ายโปรแกรม
 
โครงการ ICT4D
 
ทิพวัลย์  สมุทรักษ์ (แอม) มหาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์ โครงการ:  NGOs Cyber
 
นางสาวนูรีซัน คอเน็ง(ซันย่า) มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขต ปัตตานี โครงการอาสามาเยี่ยม


   

            

"กายพร้อมใจพร้อม โครงการนักศึกษาฝึกงาน มูลนิธิกระจกเงา ยินดีต้อนรับ"
สอบถามเรื่องการฝึกงานได้ที่ ศูนย์ประสานงานอาสาสมัคร
อีเมล์ volunteer@mirror.or.th
โทร 092-267-6292
(วันจันทร์-วันศุกร์ เวลา 10.00 - 16.00 น.)
E-mail: intern@mirror.or.th