โครงการข้อมูลคนหาย


นันทพร จิรัตนโพธ์ชัย
คณะวารสารศาสตร์ 
มหาวิทยาลัยรังสิต

บ้านกระจกเงา  ประสบการณ์ที่ดีของชีวิต 

ครั้งแรกของการรู้จักมูลนิธิกระจกเงา  
           ฉันเป็นนักศึกษาปี3 คณะนิเทศศาสตร์ สาขาวารสารศาสตร์ ได้วาระอันจำเป็นที่ฉันต้องฝึกงานในครั้งแรกนั้นฉันไม่เคยรู้จัก มูลนิธิกระจกเงา เคยทราบแต่หน่วยงานที่เป็น Ngos  ในขณะนั้นฉันได้ไปเจอใน web site โดยบังเอิญ เลยทำให้ทราบว่า ที่มูลนิธิกระจกเงารับนักศึกษาฝึกงาน ความคิด ณ. ขณะนั้นฉันไม่อยากทำงานเหมือนเพื่อนคนอื่นๆ ฉันเลือกที่จะมาสมัครฝึกงานที่นี้ โดยที่ฉันยังไม่รู้ว่าที่แห่งนี้เขาทำงานกันอย่างไร.........

วันที่ฉันเดินเข้ามา ณ ที่แห่งนี้ 
            เริ่มแรกฉันได้รับการปฐมนิเทศ ณ มูลนิธิกระจกเงา พี่จรัญ จากโครงการ ฅนอาสา เป็นผู้ดำเนินการ ประชุม พี่จรัญได้แนะนำให้รู้จักองค์กรและทีมต่างๆมนองค์กร ที่เป็นพลังในการขับเคลื่อนให้องค์กรดำรงอยู่ได้

ก้าวแรกของการทำงานที่กระจกเงา 
            วันที่ 9 มีนาคม 2549 เป็นวันที่ฉันได้เริ่มการฝึกงานเป็นวันแรก ฉันได้เข้าทำงานในส่วนของ Backtohome อย่างสมใจปรารถนา  พี่ๆทุกคนในกระจกเงาให้ความต้อนรับฉันเป็นอย่างดี มีความเป็นกันเองมาก และไม่แบ่งระหว่างเจ้าหน้าที่และ นักศึกษาฝึกงาน   พี่ฝนเป็นคนแรกที่เข้ามาแนะนำวัฒนธรรมองค์กร ลักษณะของงาน และเรียนรู้การส่งงานในตอนเช้า การเขียนไดอารี่สำหรับสิ่งที่ได้ทำงานลงไปในแต่ละวัน และอีก 4 สิ่งที่ขาดไม่สำหรับองค์กรนี้ คือ การประชุมเช้า ประชาคม เวรล้างจาน การทำความสะอาดออฟฟิต  งานหลักของฉันที่เกิดขึ้นในตอนแรก คือ การกรอกฐานข้อมูล และร่วมเป็นส่วนหนึ่งในการรับเคสคนหายร่วมกับพี่ฝน จากงานในครั้งนี้ทำให้ฉันได้มองเห็นสังคมในแง่ที่กว้างขึ้น เห็นความทุกข์ของผู้อื่น ทำให้ฉันมีแง่คิดในการคิดถึงคนอื่นมากขึ้น ไม่ใช่แค่ตัวเอง ช่วงหลัง จนถึงวันที่ฉันจะได้ฝึกงานในวันสุดท้าย การทำงานของฉันได้ลงไปอยู่ในส่วนของ โครงการยุติธุรกิจเด็กขอทาน โครงการนี้ทำเพื่อการรณรงค์ให้ลดจำนวนผู้บริจาคเงินให้กับขอทาน ที่มาจากขบวนการค้ามนุษย์ จากขอบเขตของงานดังกล่าวได้มีกิจกรรมมากมายตลอดระยะเวลา 3 เดือนเกิดขึ้นกับฉันของการฝึกงานที่กระจกเงา ที่นี่ฉันเรียนรู้การเขียนบทความอย่างถูกต้องและให้ผู้อ่านมีอรรถรสในการอ่านให้กับโครงการยุติธุรกิจเด็กขอทาน และศูนย์ข้อมูลคนหาย ฉันยังได้เป็นส่วนหนึ่ง ในการเปิดตัวหนังสือ แกะรอยเส้นทางค้าเด็ก ที่เขียนโดยพี่เชษฐ และพี่เอก ทีมของเรา  ยังมีงานอื่นๆที่ฉันได้เข้าไปมีส่วนร่วม เช่น การสัมมนา ไปดูงานที่ กรีนพีช ไปร่วมงานรวมพลฅนอาสา ที่นี่ฉันได้พบอาสาสมัครที่หลากหลาย ทั้งมาจากอาสาสมัครสึนามิและ อาสาสมัคร ครูบ้านนอก

 

หยาดเหงื่ออันอบอุ่นของบ้านน้ำเค็ม
           พังงาจังหวัดทางภาคใต้ หลังจากเกิดสินามิ เป็นจังหวัดที่ฉันไม่คาดคิดว่าจะได้ไปอีก แต่โครงการฅนอาสามูลนิธิกระจกเงา เปิดโอกาสให้นักศึกษาฝึกงานได้เข้าร่วมเป็นอาสาสมัคร ในการฟื้นฟูจิตใจและที่พักอาศัยที่พังทลายไปกับเหตุการณ์สินามิ ในที่ตรงนี้ฉันได้รับประสบการณ์อย่างสูง อาจเรียกได้ว่า “ เป็นสิ่งที่ดีที่สุดครั้งหนึ่งที่เกิดขึ้นกับชีวิตของฉัน” ฉันได้ร่วมกิจกรรมในการทำกิจกรรมก่อสร้างบ้าน ยกอิฐ ขุดดิน ได้วาดรูปและระบายสีในห้องเรียนTsunami Classroomให้กับน้องๆที่ประสบภัยที่โรงเรียนบ้านน้ำเค็ม ได้ไปลงพื้นที่ชุมชนร่วมกับนักศึกษาฝึกงานมูลนิธิกระจกเงาที่พังงา ฉันได้เรียนรู้ถึงลักษณะทางกายภาพจากการพูดคุยกับชาวบ้าน ที่ประสบภัย และสิ่งที่ขาดไม่ได้อีกสิ่งหนึ่งคือ มิตรภาพ ที่ได้ผูกสัมพันธ์กับเพื่อนๆที่ได้เข้าร่วมเป็นอาสาสมัครด้วยกัน จากการไปพังงาฉันได้เรียนรู้ การใช้ชีวิตอยู่ร่วมกัน ความอดทนอดกลั้น เรียนรู้ความลำบาก การใช้ชีวิตในแบบที่ฉันไม่เคยพบ และอีกสิ่งหนึ่งที่สำคัญไม่แพ้กันคือ อาสาสมัครสึนามิที่ฉันเคยทำ ทำให้ฉันเข้าใจและรักความเป็นอาสาสมัครอย่างแท้จริง 

 

แง่คิดของฉันที่ได้จากการฝึกงาน 
           มูลนิธิกระจกเงาได้สอนอะไรให้กับฉันหลายอย่าง อย่างแรกที่นี่ สอนให้ฉันโตเป็นผู้ใหญ่  ได้เรียนรู้ว่าการทำงานจริงๆเป็นเช่นไร  เรียนรู้ความลำบากจากการใช้สมองและแรงกายกายในการทำงาน ทำให้ฉันเปลี่ยนแปลงตัวเองไปในทางที่ดีขึ้น ฉันได้มองเห็นสังคมในมุมที่ฉันไม่เคยเห็น 

 

ความรู้สึกของฉันต่อพี่ๆที่ มูลนิธิกระจกเงา  
           พี่ๆ ทุกคนโดยเฉพาะ พี่ในทีม Backtohome ให้ความรู้ สอนให้ฉันรู้จักการทำงานแนะนำการเขียนบทความและการใช้ชีวิตในแบบผู้ใหญ่ สอนให้ฉันทำงานเป็น ให้ฉันเก่งขึ้น ให้ฉันได้มีโอกาสรู้จักกับหมู่มากในงานต่างๆที่ฉันเคยได้เข้าร่วม พี่ๆทุกคนให้มิตรภาพกับฉัน ความสัมพันธ์ฉันท์พี่น้องของฉันเกิดขึ้นที่นี่ ไม่ใช่แค่เพื่อนร่วมงาน

 

สุดท้ายนี้ ฉันขอขอบคุณ พี่ๆ ทุกคนในมูลนิธิกระจกเงา ที่ให้โอกาสฉัน  ในการเรียนรู้  ให้โอกาสในการให้ฉันทำในสิ่งที่ฉันไม่เคยสัมผัสไม่เคยทำ ให้ฉันได้เรียนรู้งานในมุมที่กว้างขึ้น ให้ฉันได้มีโอกาสช่วยเหลือคน ที่ถึงแม้จะเป็นแค่ส่วนเล็กๆที่ฉันได้กระทำ



อ่าน 2800

 
นายวิธนะพัฒน์ รัตนาวลีพงษ์ (บอม) มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิต คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์  หลักสูตรนิติศาสตร์ ปี 4 ฝึกงานโครงการต่อต้านการค้ามนุษย์ (Not For Sale)
 
ภัชรีญา  แดงแก้ว (หญิง)  มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์   นักศึกษาฝึกงานโครงการ NGOsCyber
 
นางสาวรฐรุฐ เอมศิลปี(คาเวียร์) มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี  โครงการแบ่งปันเพื่อการเปลี่ยนแปลง
 
แอ๊ด โครงการผู้ป่วยข้างถนน
 
โครงการไอซีทีเพื่อการพัฒนา (ICT4D)
 
น.ส วนิดา วัชรีอุดมกาล (โย) โครงการแบ่งปันเพื่อการเปลี่ยนแปลง ชั้น5 มาจากมหาลัยราชภัฏจันทรเกษม
 
สุกัญญา คงเจริญ (วุ้นเส้น) มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา โครงการการตลาดเพื่อสังคม
 
โครงการBack to Home
 
นาย เดชา สันทวิลาศ (เดย์)  ปริญญาตรี ชั้นปี4 มหาวิทยาลัยนเรศวร พะเยา สำนัก ศิลปะศาสตร์ สาขา พัฒนาสังคม
 
น.ส.กนกวรรณ คุ้มพาล ชื่อเล่น น้ำ ศึกษาที่ มหาวิทยาลัยพะเยา คณะเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร นักศึกษาฝึกงานโครงการ : NGOs Cyber (Website)
 
แป้ง โครงการผู้ป่วยข้างถนน
 
นางสาวอมรรัตน์ ศรีทอง  (มุก)  มหาวิทยาลัยพะเยา  ชั้นปีที่ 4 สาขา : สารสนเทศเพื่อการสื่อสาร  โครงการ : Ngos Cyber
 
ทิพวัลย์  สมุทรักษ์ (แอม) มหาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์ โครงการ:  NGOs Cyber
 
โครงการ ICT4D
 
แอล มช.โครงการยุติธุรกิจเด็กขอทาน


   

            

"กายพร้อมใจพร้อม โครงการนักศึกษาฝึกงาน มูลนิธิกระจกเงา ยินดีต้อนรับ"
สอบถามเรื่องการฝึกงานได้ที่ (พี่สุกี้) สุธิตา หมายเจริญ 02-9732236-7#1499
E-mail: intern@mirror.or.th