รพีภรณ์ เผือดจันทึก (กี้) โครงการคนอาสา

เริ่มต้นที่ประสบการณ์เพื่อค้นพบบางสิ่งในตัวเรา

                                                                                    รพีภรณ์ เผือดจันทึก (กี้) 

            “เทอมนี้เราจะต้องได้ทำอะไรที่แปลกใหม่เพื่อเก็บเกี่ยวประสบการณ์ให้กับชีวิตให้ได้  จะไม่ยอมปล่อยให้เวลาเดินผ่านไปอย่างเปลือยเปล่าอีกแล้ว”เสียงการตัดสินอนาคตอันใกล้ของตัวเองดังขึ้นในใจ      
            วันสุดท้ายของการสอบคือวันที่ชีวิตจะได้โบยบินอย่างอิสระปราศจากเงื่อนไขใดๆมากำหนดให้การกระทำต้องอยู่ในกรอบ ป้ายประกาศรับสมัครงานที่ติดอยู่ทุกตึกอาคาร ทุกซอกทุกมุม เชิญชวนให้ฉันเข้าไปอ่านหวังจะได้งานสักที่เพื่อกำจัดเวลาอันยาวนานของการปิดภาคเรียนใหญ่ครั้งนี้

 

 

 

          การหางานให้ตรงตามความต้องการและคุณสมบัติของตัวเองไม่ใช่เรื่องง่าย  ฉันจึงลองเปลี่ยนทัศนคติกับงานต่างๆท้าทายความสามารถที่มีอยู่เพื่อต้องการให้เกิดการเปลี่ยนแปลงที่ดีนำไปสู่ประสบการณ์ที่จะเป็นบทเรียนสำหรับการใช้ชีวิตในวันข้างหน้า  เมื่อเห็นคำว่า “นักศึกษาบ้างาน”บนแผ่นกระดาษใบหนึ่งในป้ายประกาศข่าวของตึกคณะโบราณคดี  ฉันไม่รู้ว่าคืองานอะไรแต่ความหมายของคำๆนี้ คือคุณสมบัติในตัวฉันที่มีอยู่ และดึงดูดให้เดินเข้ามาสมัครเป็นนักศึกษาฝึกงาน ณ มูลนิธิกระจกเงา แห่งนี้

            “งานอะไรฉันก็จะทำให้ได้ นี่เป็นความคิดของเด็กหัวแข็งคนหนึ่ง  หลังจากฟังการปฐมนิเทศน์และงานต่างๆที่องค์กรรับผิดชอบ โดยหน้าที่ที่ฉันได้รับมอบหมายคือ เขียนบทความให้กับฅนอาสาและงานฉุกเฉินช่วยในสำนักงาน

 เริ่มแรกทุกอย่างค่อนข้างติดขัดเป็นธรรมดาของสิ่งใหม่ที่ต้องปรับตัวเข้าหากัน งานแรก คือ การเขียน บทความ แม้ว่าจะเขียนไดอารี่เป็นประจำ แต่บทความไม่ใช่เรื่องราวของตนเอง ต้องอาศัยศิลปะวิธีที่จะทำให้งานเขียนน่าสนใจและนับว่าเป็นความเมตตาจากพี่ๆที่คอยให้คำแนะนำแนวทางการเขียนให้ถูกต้องทำให้เข้าใจหลักของงานเขียนได้มากขึ้น

             การได้มีส่วนร่วมแสดงความคิดเห็นในการทำงานหรือแม้แต่แง่มุมของสังคมในด้านต่างๆที่ทุกคนร่วมเสนอแนะและแลกเปลี่ยนกันจนกลายเป็นทัศนคติใหม่ๆในการมองชีวิตอย่างมีเหตุและผล  ด้วยการได้รับอิสรภาพทางความคิดจากผู้ใหญ่ที่ท้าทายและทำให้เด็กรุ่นใหม่อย่างเราได้ลองกล้าคิดกล้าทำและกล้าแสดงออกในสิ่งที่นอกเหนือจากการเรียนและนำความรู้เหล่านั้นมาประมวลใช้กับชีวิตการฝึกงานที่เปรียบเหมือนการอุ่นเครื่องก่อนการเดินทางเข้าอาชีพที่แท้จริงของตน  
          หลายสิ่งที่ติดพ่วงมากับประสบการณ์   หากจะบรรยายอาจกล่าวได้เพียงแค่บางเศษเสี้ยว  แต่ก็เป็นเศษเสี้ยวที่น่ากล่าวถึงและมีคุณค่าแก่การบอกเล่าให้ผู้อื่นได้รับรู้  เมื่อเอ่ยถึงคำว่างาน  ภาพที่ปรากฏขึ้นคือ  ภาพของคนที่ต้องร่วมกันคิดและทำงานร่วมกันกับผู้คนอีกมากมายเพื่อให้ได้มาซึ่งรายได้และหรือเพื่อผลประโยชน์อย่างใดอย่างหนึ่ง   ดังนั้นการทำงานจึงนำผู้คนมาอยู่ร่วมกันด้วยความเหมือนและความต่างทางความคิดที่ต้องเชื่อมโยงต่อกันด้วยการประสานงานเพื่อนำไปสู่ความสำเร็จ 
         
สิ่งสำคัญที่ฝึกฝนให้รู้จักอดทนและรับผิดชอบกับสิ่งรอบข้างมากขึ้นคือ การไปฝึกงานที่ จ.พังงา  ได้อยู่ในสภาวะที่แตกต่างไปจากเดิมทั้งสถานที่และผู้คนที่แปลกใหม่   จากความไม่คุ้นชินกับงานที่ไม่เคยทำเช่นการทำงานก่อสร้างบ้านร่วมกับชาวบ้านและอาสาสมัครต่างชาติที่น้ำเค็ม  เป็นการเรียนรู้นอกตำราอย่างแท้จริง ได้รู้จักวิธีการที่จะใช้ชีวิตร่วมกับผู้อื่นภายใต้ปัญหาที่ชาวบ้านประสบและความแตกต่างของภาษากับชาวต่างชาติ เรียกได้ว่าอุปสรรคในการทำงานนั้นทำให้เราเข้มแข็งและสามารถแก้ไขปัญหาให้ผ่านไปได้ด้วยดี
          
อิทธิพลกระบวนการคิดและหลักในการทำงานขององค์กรนั้นสนับสนุนให้รู้จักคิดเป็นระบบระเบียบมากขึ้นด้วยการพูดคุยกันถึงสาเหตุและวิธีการแก้ไข แม้แต่ในด้านเทคโนโลยีที่ได้รับการแนะนำอย่างใกล้ชิดก็ทำให้มีทักษะเหล่านี้มากขึ้น รวมถึงให้รู้จักปฏิบัติตัวให้เป็นประโยชน์เพื่อสังคมผ่านวิถีชีวิตแบบฅนอาสา  เป็นจุดสำคัญที่ทำให้กล้าตัดสินใจในการช่วยเหลือผู้อื่นมากยิ่งขึ้น   บางครั้งเมื่อคิดต้องการจะช่วยเหลือใครสักคน  แต่ความลังเลและความไม่แน่ใจมักบดบังความรู้สึกเสียสละเหล่านั้นไปจนหมด

แต่การฝึกงาน ณ ที่นี้  ได้สร้างความมั่นใจในคุณค่าของตัวเอง  ว่าเราสามารถช่วยเหลือผู้อื่นได้จริง   จากรอยยิ้มที่ได้รับเป็นการตอบแทนกลับทำให้เรารู้สึกอิ่มเอมใจได้มากว่า  การไปดูหนังกับคนรัก  ไปซื้อของกับเพื่อน  หรือแม้กระทั่งตอนได้รับเงินจากพ่อและแม่  เป็นความสุขที่เรียกว่าบุญกุศลรึไม่นั้นอาจยากที่จะยืนยันให้แน่ชัด   แต่ใครที่เคยรู้สึกและสัมผัสกับการทำอะไรสักอย่างเพื่อใครโดยไม่หวังผลตอบแทน หวังว่าคงจะเข้าใจความรู้สึกปลื้มปิตินี้เช่นเดียวกัน 

 

 

 

ความแตกต่างผ่านรอยประสบการณ์ของเหล่าพี่เหล่าน้องและพ้องเพื่อนทุกคนในบ้านกระจกเงานี้ หลากหลายแง่มุมความคิด ขอขอบคุณที่กระตุ้นให้ได้ตระหนักชั่งตวงจิตใจของตนเองและอีกนานาความคิดดีๆที่ถ่ายทอดเล่าสู่กันก็พยายามจะเก็บไว้เพื่อนำมาประยุกต์กับหลักการใช้ชีวิตของตัวเองให้ดียิ่งขึ้น 

แฟลชไดรท์หนึ่งตัว มีหน้าที่เก็บข้อมูล และข้อมูลเหล่านั้นจะถูกดึงออกมาใช้ตามแต่ละประโยชน์ที่พึงมีในตัวมันเอง  ชีวิตก็เหมือนกัน  ต้องเดินทางเก็บเกี่ยวประสบการณ์มากมายแล้วนำมาใช้ให้เกิดประโยชน์กับชีวิตในปัจจุบันและอนาคตให้มากที่สุด  ตามแต่เราจะเลือกเอาออกมาใช้ในทางไหนและอย่างไร ดังนั้นการเลือก.....เรียนรู้ เก็บเกี่ยวประสบการณ์และสร้างความเข้าใจกับสิ่งที่อยู่ตรงหน้าให้มากที่สุดจึงเป็นการเพิ่มความหมายที่มีคุณค่าให้กับหนึ่งชีวิต

 

หนึ่งครั้ง...พานพบประสบการณ์ 

เฝ้าค้นหาว่า...อยู่แห่งหนไหน 

ตอนนี้ระยะห่าง...อยู่ไม่ไกล 

เอื้อมมือไปคว้าไว้...ได้สุขปาน 



อ่าน 2411

 
นางสาวสุพรรษา แย้มเดช (เอ) โครงการ ICT4D มหาวิทยาลัยรามคำแหง  คณะวิทยาศาสตร์ สาขาวิทยาการคอมพิวเตอร์
 
ธิป NGOs Cyber มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
 
ซะห์ โครงการ ผลิตสื่อ
 
นางสาววันวิสาข์  ศรีโคต  (บี) มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์  โครงการ NGOs Cyber
 
ปาริฉัตร  แสงขำ  (โอเปิ้ล) มหาวิทยาลัยเกษมบัณฑิต นักศึกษาฝึกงาน โครงการ NGOsCyber
 
ฝ้าย โครงการ NGOs Cyber ฝ่ายกราฟิก มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี
 
อาร์ โครงการ ธุรกิจยุติเด็กขอทาน
 
นายวุฒิชัย เจนจิรวงศ์ (ชัย)โครงการ ICT4D มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี  สาขาวิทยาการคอมพิวเตอร์
 
อารยา  ราชกิจ (อ้อม)  มหาวิทยาลัยเกริก นักศึกษาฝึกงาน โครงการ NGOsCyber
 
จุลจุฬา เทียมถนอม (ฟาง)  มหาวิทยาลัยศิลปากร วิทยาเขตสารสนเทศเพชรบุรี  นักศึกษาฝึกงาน โครงการ แบ่งปันเพื่อการเปลี่ยนแปลง
 
โครงการ TV4kids
 
แอล มช.โครงการยุติธุรกิจเด็กขอทาน
 
นายอรรถวัต เทียนทอง  โครงการการจัดการภัยพิบัติ    ภาคประชาชน<br> มหาวิทยาลัยราชภัฎพระนคร  เอกพัฒนาชุมชน
 
รุ่งอโณทัย  บุญประเสริฐ (กุ๊กกิ๊ก) มหาวิทยาลัยศรนครินทร์วิโรฒ นักศึกษาฝึกงาน โครงการ IT Watch
 
เพลง โครงการ NGOs Cyber


   

            

"กายพร้อมใจพร้อม โครงการนักศึกษาฝึกงาน มูลนิธิกระจกเงา ยินดีต้อนรับ"
สอบถามเรื่องการฝึกงานได้ที่ (พี่สุกี้) สุธิตา หมายเจริญ 02-9732236-7#1499
E-mail: intern@mirror.or.th