โครงการฅนอาสา

จุดเริ่มต้น 

 

            ขอแนะนำตัวก่อนนะค่ะ ชื่อ นิศาชล เศรษฐไกรกุล ชื่อเล่น ปอย เรียนปริญญาโท สาขาโภชนศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล การเดินทางครั้งนี้เริ่มต้นจากความว่าง (ว่างจากการเรียน) และความอยาก (อยากมีอะไรทำ) และเป็นโอกาสที่ดีที่ทางกระจกเงาได้ส่งอีเมล์รับสมัครอาสาปิดเทอมไปให้ และเมื่อใช้เวลาคิดเล็กน้อย ตรึกตรองอีกนิดหน่อย ก็ตัดสินใจสมัครไปเป็นอาสาปิดเทอม   

ก้าวแรก 

            เมื่อก้าวเข้ามาในกระจกเงา สิ่งที่แวบเข้ามาในหัวสมองก็คือ จะทำได้หรือ เพราะงานที่นี้ไม่ได้เหมือนกับสิ่งที่เรียนมาเลย แต่เอาเถอะเป็นไงเป็นกัน วันแรกที่มาคือ วันปฐมนิเทศ พี่เก่งเป็นคนปฐมนิเทศและแนะนำองค์กรและโครงการต่างๆให้รู้จัก สุดท้ายก็ตกลงใจอยู่โครงการฅนอาสา  งานแรกที่ทำคือการทำงานร่วมกับพี่ๆทีมฅนอาสาจากลับแลในการประชาสัมพันธ์ โครงการต่างๆของมูลนิธิกระจกเงา และรับสมัครอาสามัครไปลับแลที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ท่าพระจันทร์  ซึ่งการทำงานต้องทำตั้งแต่ขั้นเตรียมงาน คือการเตรียมบอร์ด และเอกสารต่างๆที่ใช้ในการประชาสัมพันธ์ จนถึงการจัดเตรียมบู๊ทประชาสัมพันธ์ การแจกใบปลิว และการรับสมัครอาสาสมัคร ตอนแรกก็อายนะที่จะต้องเข้าไปพูดคุยกับคนที่เดินผ่านไปผ่านมา

   

          แต่เมื่อเวลาผ่านไปก็ไม่รู้ว่าเอาความอายไปทิ้งไว้ไหน เมื่อเท้าเริ่มขยับเข้าไปหากลุ่มคน ปากก็เริ่มทำงาน วิชาวาทศิลป์ที่เรียนมาก็ได้มาใช้ตอนนี้แหละ  งานต่อมาที่ทำคือ โครงการโรงพยาบาลมีสุข เป็นโครงการที่มุ่งเน้นที่จะทำให้ผู้ปกครองมีความสุขโดยผ่านทางเด็ก เพราะจากสมมติฐานที่ว่า ถ้าเด็กมีความสุขแล้วจะส่งผลทำให้ผู้ปกครองตลอดจนหมอพยาบาลและเจ้าหน้าที่ในโรงพยาบาลมีความสุขตามไปด้วย เริ่มแรกก็เข้าไปสังเกตการณ์เด็กที่เข้ามาใช้ห้องโครงการศึกษาพิเศษ ว่าเป็นเด็กแบบไหน เข้ามาทำอะไรในห้องนี้บ้าง รวมถึงพูดคุยกับอาจารย์ที่ประจำห้องโครงการศึกษาพิเศษ และผู้ปกครองของเด็กว่ามีความต้องการ หรืออยากให้ช่วยเหลือในด้านไหนบ้าง ดังนั้นการไปโรงพยาบาลเด็กจึงได้เรียนรู้เกี่ยวกับการเปิดหู เพื่อรับฟังเรื่องราว ความต้องการ และข้อคิดเห็นจากคนอื่น การเปิดตา เพื่อสังเกตทุกสิ่งทุกอย่างที่เกิดขึ้นรอบๆตัว ว่าใครทำอะไร ที่ไหน เมื่อไร อย่างไร เพราะเหตุใด การเปิดปาก เพื่อซักถามข้อสงสัย  และการเปิดใจ ที่จะเรียนรู้สิ่งใหม่ๆ

 


ก้าวเล็กๆ 

            การเรียนรู้กระบวนการทำงานเริ่มค่อยๆเป็นรูปเป็นร่างพร้อมกับเวลาที่ค่อยๆผ่านไป โครงการโรงพยาบาลมีสุข นอกจากจะไปสังเกตการณ์ที่โรงพยาบาลเด็กแล้ว ยังต้องหากิจกรรม เกมส์ และสื่อการเรียนการสอนสำหรับเด็ก เพื่อนำไปใช้ในการทำกิจกรรมกับเด็กๆ ซึ่งก็หาไปเล่นไปสนุกสนานมากมาย และหลังจากการไปสังเกตการณ์ที่โรงพยาบาลเด็กได้สองสามครั้ง จะพบว่าถึงแม้ว่าเด็กที่มาจะกลุ่มเดิม แต่เด็กแต่ละคนจะมีนิสัยและพื้นฐานครอบครัวที่แตกต่างกัน มีความคิดมีความต้องการมีจินตนาการที่ไม่เหมือนกัน แต่ละครั้งที่ไปเด็กจะมีโจทย์ใหม่ๆมาท้าทายความสามารถ มีกิจกรรมแปลกๆตามแต่จินตนาการของเด็กมาให้ทำ มีปัญหาใหม่ๆมาให้แก้ ดังนั้นการไปสังเกตการณ์จึงได้สนุกไปกับความคิดและจิตนาการของเด็ก ได้ท้าทายกับการแก้ปัญหาเฉพาะหน้า และได้สนุกกับการทำตัวเป็นเด็กอีกครั้ง โครงการโรงพยาบาลมีสุขไม่ได้ทำให้เด็กมีความสุขเท่านั้นแต่ทำให้เราก็มีความสุขด้วยเหมือนกัน  

 

ก้าวสู่โลกกว้าง 

            ในเมื่อโลกของเราไม่ได้มีแต่ห้องสี่เหลี่ยมแคบๆ เมื่อได้จังหวะและโอกาสจึงออกเดินทางจากห้องสี่เหลี่ยมไปเรียนรู้โลกภายนอก ที่จังหวัดอ่างทอง เป็นการติดสอยห้อยตามพี่นันไปช่วยเหลือผู้ประสบภัยจากน้ำท่วม กิจกรรมที่ทำจะแบ่งออกเป็นสองส่วน คือ ส่วนแรกจะช่วยทำงานครัว และส่วนที่สองจะลงพื้นที่ไปแจกของให้กับชาวบ้าน เมื่อคิดไปคิดมาและคิดมาคิดไป ก็ตัดสินใจอยู่ช่วยงานครัวดีกว่า งานนั้นอาจดูเหมือนง่ายแต่มันไม่ง่ายอย่างที่คิด เพราะต้องใช้ศิลปะในการใส่ (อาหารลงถุง) และการมัด (มัดปากถุง) และต้องใช้ความอดทนที่สูงมากที่จะไม่หยิบไก่ทอดและกุนเชียงเข้าปากแทนใส่ลงถุง การทำงานจะเหมือนสายงานการผลิตในโรงงาน มีฝ่ายหุงข้าว ฝ่ายทอดไก่ ฝ่ายทำน้ำพริก ฝ่ายทำผัดหัวไชโป๊ ฝ่ายตักข้าวใส่ถุง ฝ่ายใส่ไก่ทอดและกุนเชียง ฝ่ายใส่ผัดหัวไชโป๊ ฝ่ายมัดปากถุง ฝ่ายแพ็คของ ฯลฯ และสายการผลิตนี้เป็นสายการผลิตที่ผลิตอยู่ตลอดเวลา พอหมดวันหน้ามัน หัวมัน มือมัน ปากมัน อุ๊บ!! แต่ถึงอย่างนั้นก็สุขใจ สุขใจที่ได้เห็นว่าคนไทยยังรักกัน สุขใจที่ได้เห็นน้ำใจของคนไทย สุขใจที่ได้พบเจอคนดีๆ และสุขใจที่ได้เป็นเฟื่องตัวเล็กๆที่ได้ช่วยขับเคลื่อนสายการผลิตนี

 

 

ก้าวที่ยิ่งใหญ่ 

            ถึงแม้ว่าเวลามันจะผ่านไปเร็ว และหวนคืนมาไม่ได้ แต่การเดินทางกับกระจกเงายังไม่สิ้นสุด การก้าวออกไปครั้งนี้ไม่ใช่เป็นก้าวสุดท้ายที่จะเดินทางไปกับกระจกเงา เป็นเพียงอีกก้าวที่เราจะเดินไปด้วยกัน ขอบคุณกระจกเงาที่ให้โอกาสเรียนรู้ประสบการณ์ชีวิตที่ดีอีกครั้งหนึ่ง ขอบคุณพี่ๆน้องทุกคนสำหรับการดูแลอย่างดี ขอบคุณสำหรับมิตรภาพที่มีให้กัน ขอบคุณสำหรับแง่คิดดีๆในการดำเนินชีวิต ขอบคุณสำหรับคำชี้แนะในการทำงาน ขอบคุณพี่เก่งที่เป็นพี่เลี้ยงและสอนสิ่งต่างๆให้มากมาย ขอบคุณแอนที่อยู่เป็นเพื่อนกัน ขอบคุณพี่นันที่ส่งอีเมล์ไปให้ ขอบคุณจังหวะและโอกาสที่ทำให้ได้มาเจอกัน ขอบคุณทุกๆคนอีกครั้งจากใจจริง

 

 



อ่าน 2073

 
กวางน้อย โครงการ NGOs Cyber ฝ่ายโปรแกรม มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลศรีวิชัย
 
นางสาวรวิวรรณ   ตั้งใจเจริญ  ฝ่ายประชาสัมพันธ์  และระดมทุน<br> มหาวิทยาลัยกรุงเทพ  คณะนิเทศศาสตร์  สาขาวารสารศาสตร์
 
อลิสา อังจันทรเพ็ญ  (แจน) มหาวิทยาลัยรังสิต นักศึกษาฝึกงาน โครงการ ประชาสัมพันธ์
 
ซะห์ โครงการ ผลิตสื่อ
 
พินส.เพ็ญวิภา  เพชร์จั่น  ชื่อเล่น เนย ศึกษา มหาวิทยาลัยกรุงเทพ คณะ ศิลปกรรมศาสตร์ นักศึกษาฝึกงานโครงการ NGOs Film
 
นายอัศม์เดช มัชฌิมาภิโร ชื่อเล่น อัฐ ศึกษาที่ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตหาดใหญ่ คณะ ศิลปศาสตร์ นักศึกษาฝึกงานโครงการ NGOs Film
 
ปอมแปม โครงการอาสามาเยี่ยม
 
แจง โครงการ NGOs Cyber ฝ่ายกราฟิก มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี
 
นายธีรภัทร์ วิญญรัตน์ (แก๊ป) ราชภัฏจันทรเกษม คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์  นักศึกษาฝึกงานโครงการแบ่งปันเพื่อการเปลี่ยนแปลง
 
รัตนาภรณ์ เอี่ยมสำอาง ชื่อเล่น ทราย ศึกษาที่ มหาวิทยาลัยนเรศวร คณะวิทยาการจัดการและสารสนเทศศาสตร์ นักศึกษาฝึกงานโครงการ : NGOs Cyber (Website)
 
ประกายมาส ศิริเงิน (หนายเตย) มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา นักศึกษาฝึกงานโครงการ : ยุติธุรกิจเด็กขอทาน
 
น.ส.พจนา นาควัชระ (นุ่น) มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา นักศึกษาฝึกงานโครงการ NGOs  Cyber
 
สุกัญญา คงเจริญ (วุ้นเส้น) มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา โครงการการตลาดเพื่อสังคม
 
เมท นักศึกษาฝึกงาน โครงการ NGOsCyber
 
อรรฆย์ ดีนาง (อัก) ปัจจุบันอายุ  มหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม คณะวิทยาศาสตร์ เอกวิชา วิทยาการคอมพิวเตอร์ ชั้นปีที่ 4 โครงการ คอมพิวเตอร์เพื่อน้อง Com4child


   

            

"กายพร้อมใจพร้อม โครงการนักศึกษาฝึกงาน มูลนิธิกระจกเงา ยินดีต้อนรับ"
สอบถามเรื่องการฝึกงานได้ที่ (พี่สุกี้) สุธิตา หมายเจริญ 02-9732236-7#1499
E-mail: intern@mirror.or.th