โครงการสถาบันเด็กทำสื่อ

ช่วงเวลาในกระจกเงา

  นักศึกษาฝึกงานโครงการ สถาบันเด็กทำสื่อ
นางสาวสุวนาถ ทองสองยอด ( แบ็ค )
มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์วิทยาลัยเขตปัตตานี

         “ฝึกที่ไหนดี ”  เป็นคำถามที่เกิดขึ้นในใจเมื่อเกิดอารมณ์อยากฝึกงานขึ้นมา  แล้วฉันก็ได้คำตอบเมื่อฉันเปิดเมลล์นักศึกษาดู  ปรากฏว่ามีเมลล์จากท่านคณบดี  ส่งมาแนะนำสถานที่ฝึกงานที่หนึ่ง “ มูลนิธิกระจกเงา”  ฉันเกิดความสนใจขึ้นมาทันที  เพราะเห็นว่าระดับท่านคณบดีแนะนำนี่ แสดงว่า ที่นี่ต้องมีดี...  ฉันก็เลยลองไปเปิดเวบดู ทำให้รู้ว่าที่นี่ไม่ได้รับนักศึกษาฝึกงานแบบธรรมดานะ  แต่รับนักศึกษา ( บ้า ) ฝึกงานเชียว  อีกอย่างฉันก็เห็นว่ามีการทำเป็นโครงการซะด้วย  ก็เลยคิดว่าน่าจะได้อะไรมากกว่า จึงตัดสินใจมาฝึกงานที่นี่  แถมยังหาแนวร่วมมาด้วยอีกคน แบบว่าเอาไว้กันผี ( อิ ๆ ) อย่างสุภาษิตไทยเคยว่าไว้ “ คนเดียวหัวหาย สองคนเพื่อนตาย ” 


         20 มีนาคม  พ.ศ 2550  กำหนดวันที่จะมาฝึกงานวันแรก  ขอบอกว่าตื่นเต้นมาก ๆ นอนไม่หลับ จำได้ว่าวันนั้นตื่นนอนตั้งแต่ตี 5   อีกอย่างกลัวจะไปสายด้วย  ประมาณว่าวันแรกต้องดูดีหน่อย วันนั้นแต่งตัวชุดนักศึกษาซะเต็มยศ  เรามาถึงที่ฝึกงานก่อนเวลาครึ่งชั่วโมง  พอลิฟท์ถึงชั้น 9 พวกเราก็เจอป้ายมูลนิธิกระจกเงา แต่ก็ยังลังเลไม่กล้าเข้าไปเพราะดูเงียบ ๆ ไม่รู้จะมีใครมาหรือยัง  ในที่สุดก็ตัดสินใจเปิดประตูเข้าไปด้วยความไม่มั่นใจนัก  พอเข้าไปก็เจอพี่โอ๋ พี่โอ๋เรียกพวกเราให้เอาเอกสารไปกรอก  วันนั้นจำได้ว่ายังมีเพื่อนนักศึกษามาอีก 2 คน ก็คือ แมนกับที นั่นเอง ตอนแรกไม่กล้าคุยเท่าไหร่ เพราะเห็นสองคน เค้าดูเงียบ ๆ  ขรึม ๆ  ดูคงแก่เรียนมากๆ ก็ใส่แว่นกันทั้งสองคนเลยนี่นา  คิดว่าคงจะเป็นผู้ชายเรียบร้อย  แต่เมื่อเวลาผ่านไป  ทำให้ฉันรู้ว่าฉันวาดภาพพวกเขาผิดไป  โดยเฉพาะ ท่านประธานแมน นี่ ผิดคาดมาก ๆ ( 555 )


        วันแรกของการฝึกงานเริ่มด้วยการปฐมนิเทศ  โดยคุณพี่จรัญ  ขอบอกว่า แว๊บแรกที่เห็นพี่จรัญนึกถึงหน้าหม่ำ  ทันทีเลย  ก็แหมเพิ่งไปดู บอร์ดี้การ์ด หน้าเหลื่อม 2 มา มันเลยติดภาพ ( อิ ๆ )  การปฐมนิเทศ ผ่านไปเรียบร้อย  ฉันได้เข้าร่วมการประชุมเช้าด้วย  ตอนแรกก็งง ๆ ว่ามันคืออะไร แต่อย่างหนึ่งที่ฉันรู้สึกได้คือความเป็นกันเอง  เป็นพี่น้อง  ดูสบาย ๆ ทำให้ไม่เกร็งมากนัก  หลังจากประชุมเช้าเรียบร้อย พวกเราก็เข้าไปที่โครงการ Media  ได้รู้จักพูดคุยกับพี่ ๆ ในโครงการ และได้รู้จักเพื่อน ๆ  สรุปว่าในโครงการมีนักศึกษาฝึกงาน 7 คน คือ ตั้ม  อ๊อฟ  เอ็ม  กอล์ฟ ดา  เอ็นด์ และข้าพเจ้าเอง   อยู่กันอย่างอบอุ่นมาก  บริเวณของโครงการแคบไปถนัดตา  ( อิ ๆ )
 

      จากวันนั้น  จนถึงวันนี้เป็นเวลาเดือนกว่าแล้ว ที่ฉันเป็นนักศึกษาฝึกงานอยู่ที่นี่  แม้จะเป็นช่วงสั้น ๆ  แต่การฝึกงานที่นี่ ทำให้ช่วงเวลาปิดเทอมของฉันมีคุณค่ามากขึ้น   ฉันรู้สึกว่าตัวเองมีประโยชน์มากขึ้น ฉันได้ทำ ได้เรียนรู้อะไรหลาย ๆ อย่าง ที่หาไม่ได้จากในห้องเรียน  ฉันได้นำความรู้ที่เรียนมาลองใช้ทำงาน  มันทำให้ฉันรู้ว่าเวลาเรียนกับเวลาทำ มันต่างกันมาก  เพราะแค่เรารู้อย่างเดียวไม่พอ  แต่เราต้องทำมันให้ได้  สำหรับโครงการ Media  เป็นโครงการที่สนับสนุนให้เด็กได้ทำสื่อ  เพื่อการเรียนรู้และเท่าทันสื่อ  ไม่ว่าจะเป็นเด็กในชุมชนแออัด เด็กในโรงพยาบาล เด็กในสถานพินิจ สำหรับฉัน ฉันคิดว่าเป็นโครงการที่ดีมาก ๆ  การเรียนรู้ที่เกิดจากการได้ปฎิบัติมันจะทำให้เข้าใจเข้าถึงสิ่งนั้นได้มากว่าการเรียนรู้ผ่านการสอน การบอก มากนัก ส่วนที่ฉันประทับใจมากที่สุด
   

       

       เห็นจะเป็นการทำสื่อของน้อง ๆ ที่บ้านกาญ ฯ  ซึ่งเป็นศูนย์ฝึกและอบรมเด็กและเยาวชน บ้านกาญจนาภิเษก   พวกเขาเหล่านี้ ทำให้ภาพของเด็กในสถานพินิจ ของฉันเปลี่ยนไป  พวกเขาทำให้ฉันเชื่อว่าพวกเขาจะต้องเป็นเยาวชนที่ดีมีคุณภาพได้อย่างแน่นอน  ถ้าเพียงเขาได้รับโอกาสจากคนในสังคม  ฉันเชื่อย่างนั้นจริง ๆ นะ      
       นอกจากในส่วนของโครงการ Media  แล้ว ฉันยังมีโอกาสได้สัมผัสกับงานโครงการอื่น ๆ ด้วย ฉันได้เป็นอาสาสมัคร ไปเล่นกับน้อง ๆ ที่โรงพยาบาลเด็ก  กับโครงการโรงพยาบาลมีสุข  มันทำให้ฉันมีสุขจริง  ๆ  ฉันรู้สึกว่าการที่เราได้ทำอะไรเพื่อคนอื่น  แม้เป็นเพียงสิ่งเล็กน้อย มันทำให้เรารู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูก  ฉันยังจำรอยยิ้มของน้อง ๆ ได้เป็นอย่างดี มันทำให้ฉันยิ้มออกทุกครั้งที่นึกถึง  
        ในความคิดของฉัน  การฝึกงานที่นี่ ทำให้ฉันรู้สึกว่าฉันได้กำไรกว่าคนอื่น ๆ ที่ไปฝึกงานตามบริษัทที่เป็นองค์กรธุรกิจนะ  เพราะนอกฉันจะได้อะไรกับตัวเองแล้ว ฉันยังมีโอกาสได้ให้อะไรกับคนอื่นบ้าง แม้มันจะไม่มากนัก แต่มันก็ทำให้ฉันรู้สึกดี และก็คิดว่า นี่แหละ คือความพิเศษของการฝึกงานที่นี่ “ มูลนิธิกระจกเงา” 


         สุดท้ายที่ฉันอยากจะเขียนถึง สำหรับการฝึกงานในครั้งนี้ คือมิตรภาพที่ดีจากพี่ ๆ เพื่อน ๆ นักศึกษาฝึกงานทุกคน   มันเป็นช่วงเวลาที่ฉันจะบันทึกไว้ในความทรงจำ ตลอดไป .....



อ่าน 2532

 
ต่วน นีซะ  รอยา  (ต่วน) มหาวิทยาลัย ทักษิณ นักศึกษาฝึกงาน โครงการ NGOsCyber
 
วิชนันท์ วงศ์เจียมรัตน์ (มด) ฝ่ายผลิตสื่อ นิสิตจากมหาวิทยาลัยบูรพา คณะศิลปกรรมศาสตร์
 
นางสาว อรวรรณ สุขแสวง (แหม่ม) มหาวิทยาลัย มหาสารคาม คณะวิทยาลัยการเมืองการปกครอง ( รัฐศาสตร์) สาขาวิชา ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ นักศึกษาฝึกงาน โครงการศูนย์ข้อมูลคนหายเพื่อการต่อต้านการค้ามนุษย์ ( Back to home)
 
วรพลเสมือนโพธิ์ (โต้ง) มหาวิทยาลัยศรีปทุม คณะ : สารสนเทศศาสตร์   โครงการ Ngos cyber
 
ตะ โครงการ NGOs Cyber
 
เรย์ โครงการ ผู้ป่วยข้างถนน
 
นางสาวกรองกาญจน์ กบิลกาญจน์ (มุก)  มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ โครงการ : NGOs Cyber (Web)
 
มนัศภร สุภาขัน  (แก้ว) มหาวิทยาลัยเกษมบัณฑิต นักศึกษาฝึกงาน โครงการ NGOsCyber
 
โครงการ ICT4D
 
 นายสมภพ  นนทอายา( บอล) มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี  โครงการ : NGOs Cyber (Website)
 
ไป๋ โครงการ NGOs Cyber
 
ชัยพิชิต   ศรีพันบุญ (จิวยี่) มหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม โครงการ...โรงพยาบาลมีสุข   ชั้น 3
 
นายภาคภูมิ อิทธิรัตนะโกมล (เบียร์) โครงการ ICT4D วิทยาลัยอาชีวศึกษานครปฐม สาขางานการพัฒนาเว็บเพจ
 
เมย์
 
นางสาวกฤษณา​ ​ชาญณรงค ์ (เบียร์)​ ​โครงการคนอาสา


   

            

"กายพร้อมใจพร้อม โครงการนักศึกษาฝึกงาน มูลนิธิกระจกเงา ยินดีต้อนรับ"
สอบถามเรื่องการฝึกงานได้ที่ (พี่สุกี้) สุธิตา หมายเจริญ 02-9732236-7#1499
E-mail: intern@mirror.or.th