โครงการคนอาสา (โรงพยาบาลมีสุข)


    น.ส. พัชรี   ลำเจียกมงคล (เปิ้ล)
โครงการคนอาสา (โรงพยาบาลมีสุข)
มูลนิธิกระเจาเงา

          “มูลนิธิกระจกเงา”เป็นชื่อทีคุ้นเคยกับเราเป็นอย่างมาก...เราได้รู้จักมูลนิธินี้มาจากเพื่อนเมื่อประมาณปีที่แล้วเพราะตอนนั้นมันเป็นช่วงที่จะปิดเทอมซัมเมอร์  เราก็ว่างๆไม่รู้จะทำอะไรกัน มีเพื่อนคนหนึ่งมาชวนว่า จะไปค่ายอาสาที่พังงาจะไปมั้ย  เมื่อเราได้ยินดังนั้นเรารู้สึกเริ่มอยากที่จะไปเป็นอย่างมาก  เราไม่ทันคิดอะไรทั้งนั้นในใจมันบอกว่าอยากไปมันเหลือเวลาที่จะตัดสินไม่ถึง 1 อาทิตย์ที่จะไป  เราไม่ได้บอกแม่แต่อย่างใดเพราะกลัวว่าแม่จะไม่ให้ไปเราเลยทำการมัดมือชก ลงชื่อสมัคร และรวบรวมทรัพย์เกือบทั้งหมดที่มีอยู่ในขณะนั้นจ่ายและส่งมาที่มูลนิธินี้เลย เหลือเวลาเพียงแค่ 2 วันแล้วแม่ก็ยังไม่รู้ว่าเราจะไปพังงา เรารวบรวมความกล้าที่จะบอกแม่ แต่มันผิดคาดมากอยู่ๆแม่ก็บอกว่าจะไปไหนก็ไปเถอะ แรกๆก็งง แต่เราก็ถือว่าเป็นโชคดีของเราเป็นอย่างมากในขณะที่แม่ไม่ขัด  เพราะถ้าขัดคงคิดเสียดายเงินเป็นอย่างมากที่จ่ายไปแล้ว แล้วไม่ได้ไป
 
          แต่เมื่อเวลาผ่านมา ณ.เวลาเดิมเราได้กลับมาสู่ที่มูลนิธินี้อีกครั้ง ได้พบเจอกับคนที่เราคนเคยอยู่ก่อนแล้ว ไม่ว่าจะเป็นพี่จรัญ  พี่เก่ง  พี่หนึ่ง  พี่เกรียง  พี่อ๋าและก็พี่เอ  ซึ่งเราไม่รู้หรอกว่าพี่ๆเค้าจะจำเราได้หรือไม่แต่เราคิดแค่ว่าอย่างน้อยเราก็ยังมีคนที่เรายังเคยคุยด้วยอยู่มันก็ทำให้ใจชื้นขึ้นมาอีกหน่อย มูลนิธิกระจกเงานี้มีโครงการนักศึกษาบ้างานด้วยเลยทำให้ มีนักศึกษาที่มาฝึกงานมีจำนวนมาก เกือบๆ40คนได้ในระยะเวลา 2 เดือน  ทีแรกเราคิดว่า  ในการมาฝึกงานในครั้งนี้  เราไม่ได้ต้องอะไรแม้แต่น้อย แต่ที่มาที่นี่เพราะอยู่บ้านเฉยๆแล้วมันไม่เกิดประโยชน์อะไรขึ้นมาในชีวิต  เลยเลือกที่จะมาทำงานเป็นอาสาสมัคร  อีกอย่างเราเป็นประเภทที่อยู่นิ่งๆเฉยๆไม่ได้จะต้องมีอะไรทำอยู่เสมอ แรกๆเข้ามาก็ยังกลัวๆกล้าที่จะทำงานกลัวทำอะไรผิดไปแล้วจะทำอย่างไง  เราได้มาทำในส่วนของโครงการโรงพยาบาลมีสุข ครั้งแรกเราฟังดูแล้วมันน่าสนใจไม่ใช่น้อย  โครงการนี้เป็นโครงการที่มีลักษณะคือเราจะไปประกอบกิจกรรมกับเด็กป่วยในโรงพยาบาล เป็นการไปเล่นกับเด็กป่วยไปสร้างแรงจูงใจ
ให้กับเด็กให้มีกำลังใจในการต่อสู้กับโรคร้ายของตนเอง เราไปแบ่งปันรอยยิ้มให้กับเด็กๆ ทำให้เด็กๆลืมความเจ็บป่วยไปชั่ว
ขณะหนึ่ง ทีแรกๆไปแล้วเราก็สนุกกับงานเป็นอย่างดี  แต่แล้วก็รอดมาได้

              เมื่อมาทำงานที่อยู่เรื่อยเราเริ่มรู้สึกได้ว่างานอะไร ทำไมมันน่าเบื่ออย่างนี้ ซ้ำซากมาก แต่เราก็ไม่ค่อยกล้าที่จะพูดมากเท่าไหร่เพราะว่าเกรงใจพี่ๆอยู่  พี่เก่งเริ่มที่จะจับจุดเราได้ และได้พูดคุยกับว่าเราเป็นอย่างบ้างกับงาน พี่เก่งรู้ว่าเราเบื่อเลยให้เราหยุดและมาทำอย่างอื่นบ้างให้เราไปช่วยงานพี่ๆคนอื่นบ้างในสำนักงาน แต่ตัวเราก็เกิดการเรียนอยู่อย่างหนึ่งขึ้นมาว่าการทำงานมันก็เป็นวัฎจักรอย่างหนึ่งเหมือนกันมันมีจุดเริ่มต้นและจุดจบของมันอยู่  จุดจบในที่นี้ไม่ได้หมายถึงว่างานจะล่มลงไป แต่หมายถึงว่ามันถึงจุดอิ่มตัวของมันแล้วมันก็จะมาในจุดเริ่มนี้อีกครั้ง  และจะวนเวียนไปอยู่เสมอๆ  ตอนนั้นเราคิดอย่างนี้ก็ตายอะดิ  สำหรับเราแล้วมันต้องมีความหลากหลายอยู่เสมอๆ  แต่แล้วพี่ๆในสำนักก็สอนให้เราได้รู้ว่าคนเรามันมีความหลากหลายได้แต่มันต้องเป็นเฉพาะๆเรื่องไปจะมาเป็นทุกเรื่องในชีวิตเรามันเป็นไปไม่ได้

          เวลา 2 เดือนกับอีก 1 อาทิตย์ของเรามันทำให้เราได้รับอะไรหลายๆอย่าง  ไม่ว่าจะเป็นเรื่องระบบการทำงาน  การเข้าร่วมสังคมคือการอยู่ร่วมกันกับคนในหมู่มาก มีความเคารพ เกรงอกเกรงใจ ความเป็นพี่เป็นน้อง เพราะชีวิตจริงในการทำงานของเรานี้เราไม่สามารถที่จะอยู่เพียงตัวของเราเองเพียงผู้เดียวได้  ต้องมีการปรับตัวอยู่เสมอ และพร้อมที่จะรับกับสิ่งใหม่อยู่เสมอๆ



อ่าน 2349

 
นางสาว อรวรรณ สุขแสวง (แหม่ม) มหาวิทยาลัย มหาสารคาม คณะวิทยาลัยการเมืองการปกครอง ( รัฐศาสตร์) สาขาวิชา ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ นักศึกษาฝึกงาน โครงการศูนย์ข้อมูลคนหายเพื่อการต่อต้านการค้ามนุษย์ ( Back to home)
 
ปาริฉัตร  แสงขำ  (โอเปิ้ล) มหาวิทยาลัยเกษมบัณฑิต นักศึกษาฝึกงาน โครงการ NGOsCyber
 
นางสาวศิรินภา  ขำดี (ปุ๋ย)  มหาวิทยาลัยศรีปทุมโครงการ : NGOs Cyber (Website)
 
สุธัญญารัตน์  พานโน (ฝน) มหาวิทยาลัยขอนแก่น นักศึกษาฝึกงาน โครงการ IT Watch
 
ทวีเกียรติ ยางศรี  (อาร์ม) มหาวิทยาลัยรังสิต นักศึกษาฝึกงาน โครงการ ประชาสัมพันธ์
 
โครงการ TV4kids
 
อลิสา อังจันทรเพ็ญ  (แจน) มหาวิทยาลัยรังสิต นักศึกษาฝึกงาน โครงการ ประชาสัมพันธ์
 
สุวลักษณ์ พัฒน์ช่วย  (ตอง) มหาวิทยาลัยรังสิต นักศึกษาฝึกงาน โครงการ ประชาสัมพันธ์
 
นางสาวอรพัชร์  อังคสุววรณ (เล็ก)   มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์  โครงการ : NGOs Cyber (Website)
 
นายสุธี  เสมาเพชร (โอม)  มหาวิทยาัลัยศรีปทุม โครงการ : NGOs Cyber (Website)
 
 วิจิตรา พึ่งรื่นรมย์  (กอล์ฟ)  มหาวิทยาลัยมหาสารคาม  คณะวิทยาการสารสนเทศ ชั้นปีที่ 4      สาขาเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร โครงการคอมพิวเตอร์เพื่อน้อง
 
เรย์ โครงการ ผู้ป่วยข้างถนน
 
ภัทราพร เปล่งขำ(แอร์) มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ราชูปถัมภ์ โครงการ NGOs Cyber กราฟฟิกดีไซน์
 
โครงการBack to Home
 
นางสาวหนึ่งฤทัย  จิตร์ใจ (น้อย)  มหาวิทยาลัยราชภัฎหมู่บ้านจอมบึง  นักศึกษาฝึกงานโครงการ : NGOs Cyber (Website)


   

            

"กายพร้อมใจพร้อม โครงการนักศึกษาฝึกงาน มูลนิธิกระจกเงา ยินดีต้อนรับ"
สอบถามเรื่องการฝึกงานได้ที่ (พี่สุกี้) สุธิตา หมายเจริญ 02-9732236-7#1499
E-mail: intern@mirror.or.th